De dieren op de Alffarhoeve hebben heel lang kunnen genieten van een mooie zonnige herfst. Alffartje is heel lang bij hen gebleven. Maar de laatste weken is het kouder en natter. Tijd voor de kleine blauwe vogel om te vertrekken naar een warmere plaats.
Waar zal hij dit jaar de koudste maanden doorbrengen?
Het is eind januari en putje winter. ‘s
Nachts vriest het waardoor er ’s morgens prachtige taferelen te zien zijn. In
de tuin steken de bevroren grassprietjes hun kopjes op alsof ze willen zeggen
‘stap niet op mij, want dan breek ik.’
Wanneer Sverre’s morgens door het raam
kijkt ziet hij een prachtige witte tuin. “Hé!” roept hij blij. Maar, “jammer,”
zucht hij teleurgesteld. Terwijl Sverre de slaap uit zijn ogen wreef dacht hij
sneeuw te zien. Maar wat een teleurstelling als hij ziet dat het gewoon gedauwd
en gevroren heeft. Sverre wil zo graag de sneeuw zien om te sleeën, een
sneeuwman te maken en sneeuwballengevechten te houden. Hij wacht al zolang…
Het is nog altijd winter maar als je naar buiten kijkt,
lijkt het al lente. Tijdens een wandeling zie ik sneeuwklokjes en krokusjes
staan. De eerste bloemen die je ziet op het einde van de winter. Maar tussen
het hoge gras steken er ook al madeliefjes hun kopje op. Die kleine bloemetjes
denken ook al dat het lente is.
“Mama, kijk eens, het roodborstje van opa!” roept Lies. “Die
komt zoeken naar een lekker hapje,” lacht mama. “Oh dan moeten we het eten
klaarzetten,” roept Lars. Gisteren waren ze op bezoek bij oma en opa. In de
tuin van opa staat een voederhuisje met eten en aan de notenboom hangen
vetbolletjes en nog veel andere dingen. “Ja, opa heeft het gezegd, we moeten
goed voor zijn gevederde vriendjes zorgen, want morgen gaat het sneeuwen en dan
vinden ze geen eten meer,” zegt Lars bezorgd.
Het is bijna winter in het dierenbos waar Krisje krekel en zijn
vrienden wonen. Zoals elk jaar rond deze tijd zijn bijna alle bomen kaal.
Sommige dieren beginnen bijna aan hun winterslaap. Ze hebben heel veel gegeten
en slapen nu tot het einde van de winter. De mieren blijven dicht bij elkaar in
de mierenhoop. En Krisje krekel en de kaboutertjes laten hun vuurtje weer
branden in de holle boom. Meneer uil, de specht en de andere vogels hebben
terug hun dikke verenjas die hen beschermt tegen de kou. Ook de konijntjes en
Kraakje de eekhoorn hebben een dikke vacht.
Elke avond als Lies gaat slapen neemt ze een heleboel knuffels mee in haar bed. Bouli de sneeuwman mag vanavond het dichtste bij haar liggen. Voor Lies ging slapen hoorde ze op televisie de weervrouw vertellen dat het morgen gaat sneeuwen. “Dan kan ik misschien een echte Bouli sneeuwman maken,” had Lies gezegd. “Dan gal ik je helpen en dan gaan we sneeuwballen gooien en sleeën,” roept Lars. “Dat zal leuk worden, maar nu gaan slapen. Kruip maar vlug in jullie warme nestje,” lacht mama.