Alle kleuren van de regenboog

Tijdens een wandeling door het bos kwam Lena voorbij de Babbelboom. Lena wilde even rusten en zette zich neer op het stronkje met mos en zei de toverspreuk:

Zelfportret Lena D’hooghe

‘Biebbele babbele boe

 Oren open en mondjes toe.

 Het is geen grap, het is geen droom,

 Luister naar de Babbelboom.

 Letters, woorden, zinnen,

 Laten we beginnen.’

Langzaam werd de boom wakker en zei: “Dag Lena, ik ben blij dat je op bezoek komt. Kan ik je plezieren met een verhaaltje? En waarover mag het verhaaltje gaan?”

Lena zei natuurlijk ja en vroeg, “ken je een verhaal over een dwergje?”

De Babbelboom knikte ja en vertelde:

Er was eens een dwergje. Zijn naam was Daan. Daan woonde met mama en papa dwerg in een groot bos. Met z’n drietjes hadden ze een holle boom ingericht tot een heel gezellig huisje. Daan hield heel erg veel van kleuren. Maar in het bos was het al een hele tijd heel donker. Al weken na elkaar was het bewolkt en het regende ook vaak. “De zon laat zich weer niet zien vandaag. Ze zal op vakantie zijn,” lachte papa dan. Maar Daan kon echt niet lachen. Hij werd echt verdrietig van het slechte weer. Buiten spelen mocht hij niet als het regende. “Ik ben het zo beu om binnen te moeten blijven,” zeurde Daan.

“Alle kleuren van de regenboog” verder lezen

Lycka de clown

Tijdens een wandeling door het bos kwam ik voorbij de Babbelboom. Ik wilde even rusten en zette me neer op het stronkje met mos en zei de toverspreuk:

‘Biebbele babbele boe

 Oren open en mondjes toe.

 Het is geen grap, het is geen droom,

 Luister naar de Babbelboom.

 Letters, woorden, zinnen,

 Laten we beginnen.’

Langzaam werd de boom wakker en zei: “Dag Hilde, ik ben blij dat je op bezoek komt. Kan ik je plezieren met een verhaaltje? En waarover mag het verhaaltje gaan?”

Ik zei natuurlijk ja en vroeg, “ken je een verhaal over een clowntje?”

De Babbelboom knikte ja en vertelde:

Illustratie 1ste kleuterklas Tielrode

Er was eens een clowntje. Hij werkte in een circus in Stockholm, de hoofdstad van Zweden. Zijn naam was Lycka. Dat betekent “geluk” in het Zweeds. Lycka maakte de mensen gelukkig. Hij deed ze lachen door zijn grapjes en zijn domme stoten. Bij elke voorstelling zong Lycka een grappig liedje.

“Lycka de clown” verder lezen

De schildpad en de meeuw

Tijdens een wandeling door het bos kwam ik voorbij de Babbelboom. Ik wilde even rusten en zette me neer op het stronkje met mos en zei de toverspreuk:

‘Biebbele babbele boe

 Oren open en mondjes toe.

 Het is geen grap, het is geen droom,

 Luister naar de Babbelboom.

 Letters, woorden, zinnen,

 Laten we beginnen.’

Langzaam werd de boom wakker en zei: “Dag Hilde, ik ben blij dat je op bezoek komt. Kan ik je plezieren met een verhaaltje? En waarover mag het verhaaltje gaan?”

Ik zei natuurlijk ja en vroeg, “ken je een verhaal over een waterschildpad?”

De Babbelboom knikte ja en vertelde:

Er was eens een waterschildpad. Hij woonde op een eiland met veel rotsen en een heel groot strand. Elke avond keek hij hoe de ondergaande zon in zee zakte. De schildpad kwam elke avond ‘dag’ zeggen tegen de zon en elke avond vroeg hij, ”lieve zon kom alsjeblieft morgen terug want anders zal het hier pikkedonker zijn.” Maar de zon kwam elke dag terug…

“De schildpad en de meeuw” verder lezen