Kleurenfeest!

Foto Katrien Timmermans

Woef! Woef! Dag allemaal! Hier ben ik weer met een nieuw verhaal…

Ik nodig jullie uit om ook mijn vorige avonturen te lezen.

Het begon allemaal bij mijn geboorte op 3 november 2019 … Ik ben Selah

In mijn tweede verhaal mocht ik voor de eerste keer mee naar Samrée in de Ardennen.

Tijdens het eerste half jaar van mijn hondenleven deed ik heel veel dingen voor de eerste keer en dat kan je lezen in het derde verhaal.

En in het laatste en vierde verhaal mogen jullie meegenieten van mijn zomerse avonturen.

En dan is het nu tijd voor nummer 5…

“Kleurenfeest!” verder lezen

Flinke Floortje

Het is tijd voor een verhaaltje uit het grote babbelboek. Ga even zitten en zeg de toverspreuk dan komt het verhaaltje, het wordt heel leuk.

‘In het grote babbelboek

zijn de letters en de kleuren zoek.

Open, toe en schudden maar…

Het verhaal is klaar, echt waar!’

Foto Karin Wilssens

“Ia ia ia, mèèèè, mèèèè,” klinkt het ’s morgens op de boerderij. Baby en Klara de ezels zijn al wakker en lopen rond in de weide. Ze zijn de beste maatjes met Rozemieke en Louise, de twee schapen. Als het donker wordt of bij slecht weer zitten Rozemieke en Louise vaak bij de kippen. Die zijn met elf. En dan maken ze wel eens heel veel lawaai samen. Elf kippen die allemaal kakkelen en twee schapen die blaten… En als Baby en Klara dat horen, balken ze gezellig mee.

“Flinke Floortje” verder lezen

Het dierenparadijs

Lees eerst er is plaats genoeg

Edison, Valeir en Kootje logeren sinds net voor Kerstmis bij hun vrienden de alpaca’s. Nu het weer lente is en de nachten niet meer zo koud zijn, vindt Edison het tijd om op weg te gaan naar een nieuw avontuur. De vrienden hebben een zalige tijd beleefd in de lekker warme stal van Mike, Spike, Paco en Paquita. Elke nacht kropen ze lekker dicht bij elkaar en genoten van een zalige slaap.

Edison is vandaag als eerste wakker. Valeir ligt heel luid te snurken tussen Mike en Spike. “Hoe kunnen die nu slapen met dat gesnurk zo dicht bij hun oren?” lacht Edison, “en waar heeft Witje zich weer verstopt?” Witje ligt het liefste heel dicht bij Paquita want die heeft de dikste vacht.

“Het dierenparadijs” verder lezen

Daar zijn vrienden voor…

Het is bijna bedtijd voor Meneer Uil want de zon komt bijna op in het grote dierenbos. Hij vliegt naar de open plek waar hij wacht op Krisje Krekel. “Dat is raar,” zegt Meneer Uil, ”Krisje is er nog niet. Ik mis zijn vrolijk deuntje dat hij elke dag op zijn viool speelt om ons te wekken.” De vogels en de konijntjes zijn ook al wakker en komen naar de open plek. Ook zij missen het vrolijke deuntje van Krisje waarbij de vogeltjes altijd vrolijk meefluiten en de konijntjes met hun oren flapperen. Meneer Uil wordt toch wel een beetje ongerust. “Weten jullie waarom Krisje hier nog niet is?” vraagt hij aan de vogels. Maar ook zij weten het niet. Stilaan komen alle dieren samen op de open plek om elkaar een goeiemorgen te wensen. Maar er is nog steeds geen Krisje te zien.

“Daar zijn vrienden voor…” verder lezen

Een ridder met een plan…

Het is tijd voor een verhaaltje uit het grote babbelboek. Ga even zitten en zeg de toverspreuk dan komt het verhaaltje, het wordt heel leuk.

‘In het grote babbelboek

zijn de letters en de kleuren zoek.

Open, toe en schudden maar…

Het verhaal is klaar, echt waar!’

Illustratie Lander Loots

“Kijk eens hier, wat ik gevonden heb,” lacht de mama van Luka. Bij het opruimen van de zolder heeft ze een kunstwerk gevonden dat papa gemaakt heeft toen hij nog klein was. “Hé daar staat een ridder op en een draak!” roept Luka verwonderd, “heeft papa dat echt geschilderd?” Luka houdt heel veel van ridders en ook van draken. “Ik denk het wel want achteraan staat zijn naam,” vertelt mama. “Hij oud was hij toen? Hield papa dan ook van ridders en draken net als ik?” wil Luka weten. “Je vraagt het best straks aan papa, want dat weet ik allemaal niet,” lacht mama. Luka vindt het een prachtig schilderij. Hij verzint er een heel verhaal bij. Over een dappere ridder die de gevaarlijke draak moest verslaan om zo met een mooie prinses te kunnen trouwen. “Mama, mag ik met mijn groot kasteel spelen? En mag het schilderij van papa mee op mijn kamer?” vraagt Luka. “Natuurlijk mag dat. Maar niet te veel lawaai maken want broertje doet een middagdutje,” fluistert mama. “Ok,” lacht Luka, ”ridder Luka zal ervoor zorgen.” Hij heeft grootse plannen…

“Een ridder met een plan…” verder lezen

Groot gevaar!

Lees ook de vorige verhalen van Zora en Zita

Het is nog heel stil in de diepe zee waar Zora en Zita, de zeemeerminnen, wonen. De zusjes liggen nog te slapen in hun koninklijke bed, in hun koninklijke kamer, in het kasteel van hun vader en moeder, koning Zebedeus en koningin Zafira. Hun prachtige kasteel staat in Zoda. Het mooiste en gezelligste land van de grote diepe zee. Omdat koning Zebedeus elke avond heel moe is van zijn land te besturen, wil hij elke morgen lekker lang uitslapen. Als koningin Zafira, Zora en Zita vroeger wakker zijn, moeten ze heel stil zijn. Want anders wordt koning Zebedeus boos en stampt hij met zijn drietand op de grond. Dat doet hij alleen maar als hij heel boos is of als er gevaar is.

“Groot gevaar!” verder lezen

Hoe leuk is dit!

Illustratie Fran Cole

Het wordt weer dag in het grote dierenbos waar Krisje Krekel woont. De eerste zonnestralen piepen tussen de takken van de bomen en zoals elke morgen klinkt het vrolijke deuntje dat Krisje speelt op zijn viool. Vandaag is Krisje jarig. En daarom vieren ze vandaag , zoals elk jaar, ‘het grote vriendenfeest’ met alle dieren uit het grote dierenbos. (lees ook we horen bij elkaar)

“Hoe leuk is dit!” verder lezen

Het Hoge Noorden

Foto Danny Verslype

Het is eind januari en putje winter. ‘s Nachts vriest het waardoor er ’s morgens prachtige taferelen te zien zijn. In de tuin steken de bevroren grassprietjes hun kopjes op alsof ze willen zeggen ‘stap niet op mij, want dan breek ik.’

Wanneer Sverre’s morgens door het raam kijkt ziet hij een prachtige witte tuin. “Hé!” roept hij blij. Maar, “jammer,” zucht hij teleurgesteld. Terwijl Sverre de slaap uit zijn ogen wreef dacht hij sneeuw te zien. Maar wat een teleurstelling als hij ziet dat het gewoon gedauwd en gevroren heeft. Sverre wil zo graag de sneeuw zien om te sleeën, een sneeuwman te maken en sneeuwballengevechten te houden. Hij wacht al zolang…

“Het Hoge Noorden” verder lezen

Dinoweetjes…

Foto Janel van Dalfzen

“ZOEF! ZOEF! ZOEF!” roept Luka terwijl hij zijn pterodactylus laat rondvliegen tussen de takken van een oude boom. Hij stapt van de ene grote tak naar de andere. De pterodactylos is één van Luka’s dinosaurussen. Hij heeft er heel veel en weet er alles over. Overal waar hij gaat neemt hij er enkele mee.

“Dinoweetjes…” verder lezen

Er is plaats genoeg…

Edison, Valeir en Kootje zijn nu al enkele maanden op de boerderij van boer Tijs.

Lees eerst geen-ruzie-meer

 Mama ezel vindt het fantastisch dat haar zoon weer thuis is. Maar ze weet ook dat haar ‘ontdekkingsreiziger’, zoals ze Edison noemde toen hij nog klein was, binnenkort de boerderij weer zal verlaten. Er zijn nog zo veel plaatsen te ontdekken en nog zo veel avonturen te beleven…

“Er is plaats genoeg…” verder lezen