Tijdens een wandeling door het bos kwam ik voorbij de Babbelboom. Ik wilde even rusten en zette me neer op het stronkje met mos en zei de toverspreuk:
‘Biebbele babbele boe
Oren open en mondjes toe.
Het is geen grap, het is geen droom,
Luister naar de Babbelboom.
Letters, woorden, zinnen,
Laten we beginnen.’
Langzaam werd de boom wakker en zei: “Dag Hilde, ik ben blij dat je op bezoek komt. Kan ik je plezieren met een verhaaltje? En waarover mag het verhaaltje gaan?”
Ik zei natuurlijk ja en vroeg, “ken je een verhaal over een clowntje?”
De Babbelboom knikte ja en vertelde:
Er was eens een clowntje. Hij werkte in een circus in Stockholm, de hoofdstad van Zweden. Zijn naam was Lycka. Dat betekent “geluk” in het Zweeds. Lycka maakte de mensen gelukkig. Hij deed ze lachen door zijn grapjes en zijn domme stoten. Bij elke voorstelling zong Lycka een grappig liedje.
