Het wordt een drukke, verrassende dag voor Alffartje. Het begin van een heleboel leuke avonturen …
Alffartje zit bij de kippen op de rand van het hek. Zijn ontbijt heeft weer goed gesmaakt. Behalve waggelen als een eend, fluiten en vliegen als een vogel kan Alffartje ook kakelen. Hij maakt graag een praatje met de dametjes. Zo noemt Alffartje de kippen op de Alffarhoeve. “Tok tok tooook tok tooook tok tok,” kakelt hij. “De dametjes antwoorden luid, “TOK TOK TOOOK TOK TOK TOKKETOK en TOKKETOK TOK TOK TOOOK TOKKETOK!” Heel gezellig tot …
… er nog 1 2 3 4 5 kippen bij komen. Ook gezellig tot ze allemaal beginnen kakelen. Wat een lawaai! Alffartje houdt zijn vleugels voor zijn oren. En dan komt er ook nog een haan bij. Het luide gekraai en het luide gekakel… daar kan Alffartje niet meer tegen. Hij spreidt zijn vleugels. “Tot morgen, dan ben ik er weer om te ontbijten!”, roept Alffartje terwijl hij wegvliegt.” Maar de dametjes en de grote heer horen hem niet.
Hij landt nog even bij een fiere kip en haar kleine kuikentjes. “Tok tok tok, zo schattig,” fluistert Alffartje. Hij geniet van het stille gepiep en het tikken van de snaveltjes op de schaal met eten.
Dan vliegt hij naar zijn knotwilg. Daar is het rustig en stil.
Aan de andere kant van de Alffarhoeve hoort Alffartje het getoeter van een auto en zacht geblaf. Alffartje is heel nieuwsgierig en vliegt die richting uit.
Hij kijkt vanop een veilige afstand …
Het is baasje Bart. Opnieuw hoort Alffartje geblaf. Maar dan wordt het muisstil. Baasje Bart stapt uit en opent de kofferdeur. Achteraan staat een bench met een wit hondje met bruine vlekken op zijn vacht.
De bench wordt geopend en het hondje spring eruit.
“Welkom op de Alffarhoeve lieve Nyla,” fluistert baasje Bart. Hij aait het hondje en kriebelt op zijn buik. Nyla blaft weer maar nu luider en vrolijker. “Oh, wat een leuk diertje,” zegt Alffartje en houdt zijn kopje een beetje schuin. “Hé Nyla, ben je daar? Oh kom eens hier.” Het is baasje Ingeborg die Nyla vastneemt en knuffelt. “Wat ben jij lief en zo schattig,” fluistert ze. Ze zet Nyla neer in het gras. “Benieuwd wat ze gaat doen,” zegt baasje Bart.
Nyla blijft even zitten en geeuwt. Het is net alsof ze lacht. Dan gaat ze liggen en snuffelt aan de bloemen. Ze kruipt verder en kijkt rond. Soms blaft ze even. “Hier kan je rennen en spelen,” lacht baasje Bart, Als BB en BI naar binnen gaan, gaat Nyla mee. Hij volgt zijn baasjes zoals een trouw hondje dat doet.
Nyla stopt op het terras als hij Lou, de zwarte kater ziet. Heel voorzichtig sluipt Lou dichterbij. Nyla blijft zitten en snuffelt aan Lou zijn kopje. Echt spannend… wat gaan ze doen? Nyla blaft even en Lou miauwt zacht. Ze besnuffelen elkaar en draaien rondjes. Lou gaat op zijn rug liggen en rolt heen en weer. Hij wil graag spelen. En Nyla wil dat ook. Ze rollebollen over de vloer.
Als het begint te regenen rennen ze samen naar binnen. Lou gaat op zijn kussen liggen en Nyla volgt hem. Even later liggen ze samen te genieten van een dutje.
Na een fikse regenbui vliegt Alffartje naar het huis van de baasjes. Hij heeft alles gezien.
Nyla ontwaakt als eerste en wil graag spelen. Maar Lou slaapt nog.
Ze durft hem niet te wekken. Nyla sluipt naar buiten.
“Jij voelt je hier al goed thuis,” lacht baasje Bart. “Ga maar Nyla. Ga maar op zoek naar vriendjes.” Ze houdt haar kopje schuin, blaft even en rent naar buiten.
Ze rent over het terras naar het natte gras.
“Dag Nyla, welkom op de Alffarhoeve,” zegt Alffartje. Nyla kijkt verbaasd rond en houdt zijn kopje schuin. Hij ziet een blauwe vogel die boven hem vliegt. “WAF WAF!” Nyla springt omhoog om hem beter te zien. “Waf, waf wie ben jij?” vraagt de kleine hond. “Ik ben Alffartje en woon hier al een hele tijd op de Alffarhoeve. Daar in de oude knotwilg. Ik kakel als een kip, waggel als een eend, vlieg en fluit en zie er een beetje anders uit. Alle dieren van de Alffarhoeve zijn mijn vrienden. Wil jij ook mijn vriendje zijn?” vraagt Alffartje. “Waf waf gaan we spelen?” vraagt Nyla. Hij weet niet wat vriendjes zijn. Zoals alle kleine hondjes wil hij graag spelen. Alffartje doet graag mee.
Nyla gaat rollebollen in het natte gras. “Waf, kan jij dat ook? Ik heb dat met Lou gedaan op het terras,” blaft ze. Alffartje houdt zijn kopje schuin. Dat heeft hij nog nooit gedaan. De dappere vogel probeert het. “Niet gemakkelijk met mijn grote vleugels… en nu zijn mijn vleugels helemaal nat,” zeurt Alffartje terwijl hij ze droog wappert.
Nu mag Alffartje kiezen. “Kijk, daar ligt een bal!” roept hij. Nyla rent er naartoe. Met de bal in haar kleine muil komt ze terug. “Goed zo!” juicht Alffartje, ”we gaan voetballen.” Ze duwen samen met hun kleine poten tegen de bal. Hij rolt tot op het terras waar baasje Bart zit. Hij geniet van zijn kleine vrienden die samen spelen.
“Wie heeft er honger?” roept baasje Ingeborg. Ze schudt met een grote en een kleine kom. Nyla en Alffartje rennen er naartoe. Ze maken er een wedstrijdje van. “Niet vliegen hé!” roept Nyla. Alffartje waggelt zo vlug hij kan maar het is natuurlijk Nyla die wint.
Nyla smult van zijn brokjes en Alffartje van zijn zaadjes.
Dan is het tijd voor een middagdutje. Alffartje vliegt terug naar zijn knotwilg. En Nyla gaat op het kussen van Lou liggen.
Als Nyla wakker wordt, kijkt ze even rond en wandelt ze naar buiten. Ze wil graag weer met Alffartje spelen.” WAF WAF WAF!” blaft ze luid. “Wat is er Nyla?” vraagt baasje Bart ongerust. “WAF WAF WAF!” blaft ze weer en springt op en neer. Baasje Bart begrijpt het. Nyla wil naar Alffartje maar weet niet waar hij woont. “Kom, ik wijs je de weg,” lacht baasje Bart. Samen wandelen ze naar de knotwilg waar Alffartje nog ligt te slapen.
Als Nyla weer luid begint te blaffen, wordt Alffartje wakker. Hij spreidt zijn vleugels en landt naast Nyla op de grond. “Je vriendinnetje wil graag met je spelen,” vertelt Bart. Dat vindt Alffartje prima en samen gaan ze weer op pad.
Nyla hoort gekwek en zacht gepiep en rent weg. “Wacht op mij!” roept Alffartje en hij vliegt haar achterna. Het witte hondje staat aan de rand van de vijver en blaft naar een eend en haar kuikens.
“Sssssst, stil zijn. Je maakt de kleintjes bang,” fluistert Alffartje als hij naast Nyla staat.
Mama eend zwemt dichterbij. Ze wil heel graag haar kleintjes laten zien. Ze is zo fier. Alffartje wil ze tellen want het zijn er veel. “1 2 3 4 5 6 7 8… NEE!” roept hij. Maar het is te laat…
Nyla springt in het water en landt tussen de kleintjes. “KWEK KWEK!“ kwekt mama eend boos. Haar kleintjes vluchten weg. “NYLA!” Alffartje is geschrokken en Nyla ook. Ze wil met de eendjes spelen maar het water is veel te koud en zwemmen kan ze ook nog niet goed.
Ze trappelt met haar pootjes tot ze weer aan de kant is en springt uit het water. Nyla schudt zich uit tot ze bijna droog is. “NYLA!” roept Alffartje, “nu ben ik ook kletsnat.” Hij flappert met zijn vleugels. De druppels vliegen in het rond.
Gelukkig schijnt de zon en drogen ze vlug op. Ze gaan weer op pad. Alffartje wijst nu de weg. Mama eend en haar kleintjes zwemmen rustig verder.
Rennen, springen, vliegen, waggelen, rollen en de leukste spelletjes spelen. De kleine vriendjes hebben veel plezier. Het is een drukke vermoeiende dag.
Als het begint te schemeren en bijna donker wordt, nemen de vrienden afscheid. Alffartje vliegt mee met Nyla naar het huis van de baasjes om de weg te wijzen. Daar wacht een goed gevulde kom met brokjes. De kleine hond heeft reuzehonger. Als haar buikje goed gevuld is, valt Nyla uitgeput in slaap op de mat. Alffartje is ook moe maar heel gelukkig met zijn nieuw vriendje. Er wachten hem nog leuke avonturen…
Het is vanavond volle maan. Alffartje zit op een dikke tak te wachten op zijn drie vrienden Chloë, Schalulleke en Chepito. Hij heeft heel wat te vertellen over Nyla, zijn klein vriendinnetje.
Baasje Bart zit in het gras te kijken naar de volle maan. Het maanlicht verlicht de Alffarhoeve bij avond en bij nacht en dat vindt hij prachtig. Het is muisstil. Hij schrikt even als hij de natte snoet van Nyla tegen zijn arm voelt.
“He kleintje, lekker geslapen,” vraagt baasje Bart terwijl hij haar zachte vacht aait. “Waf waf,” blaft Nyla en springt naar omhoog, naar de maan. “Dat is geen bal. Dat is de maan, kleine speelvogel,” lacht baasje Bart. “Morgen kan je weer spelen. Misschien wel met Alffartje.” Nyla’s kopje staat weer een beetje schuin. Ze begrijpt het niet.
Baasje Bart en zijn hondje blijven nog even genieten tot Nyla in slaap valt…