De dagen zijn al korter en de nachten worden fris.
“Brrr,” rilt Alffartje als hij wakker wordt. Hij heeft niet zo goed geslapen vannacht in de holte van de knotwilg. Zijn bedje van afgevallen bladeren kon hem niet goed verwarmen. Vandaag gaat hij op zoek naar nieuwe bladeren en mos om het warm en zacht te maken.
“Prachtig!” geniet onze kleine blauwe vriend als hij zich uitrekt en naar buiten kijkt. De zon komt op en kleurt de lucht en de velden. Het lijkt of alles een beetje van goud is. Betoverend mooi!
Als Alffartje naar het kippenhok vliegt voor zijn ontbijt, staat de zon al hoog aan de blauwe hemel. Boven de velden hangt een dunne laag nevel. Het beloofd een prachtige dag te worden.
Met een goed gevuld buikje vliegt Alffartje over de Alffarhoeve.
De laatste weken is er veel veranderd. Onder de grote bomen ligt een tapijt van afgevallen bladeren. Het is echt herfst nu. De bladeren die nog aan de bomen hangen zijn nu rood, geel, bruin en soms ook nog een beetje groen. Hier en daar steken paddenstoelen hun kopje boven de grond. En na een stevige regenbui zie je grote en kleine plassen.
Alffartje geniet van al dat moois als hij over de Alffarhoeve vliegt om zijn vrienden een goeie morgen en een fijne dag te wensen. Hier en daar landt hij om een praatje te maken. Zeker bij Schalulleke, Chepito en Chloë, zijn beste vrienden. Met z’n vieren hebben ze nog altijd een groot geheim. Bij volle maan komen ze samen om hun avonturen te vertellen. Vanavond is het weer zover.
Als Alffartje terug naar de knotwilg vliegt voor zijn middagdutje, wacht hem een grote verrassing…
In de holte van de knotwilg zitten Krisje Krekel en Bartholomeus Bij een vrolijk deuntje te spelen. Krisje speelt op zijn viool en Bartholomeus op zijn accordeon.
Vorig jaar had Alffartje de winter doorgebracht bij Krisje Krekel en zijn vrienden in het grote bos. Voor hij weer naar de Alffarhoeve kwam, bracht hij een bezoekje aan Bartholomeus Bij die in een grote tuin woont. Toen hebben ze afgesproken dat Alffartje deze winter daar ging doorbrengen. En vandaag is het zover. Bartholomeus en Krisje komen Alffartje halen. Zij zullen hem de weg wijzen.
Op weg naar de knotwilg hoort Alffartje een bekend geluid. “Zijn dat Krisje en Bartholomeus die ik hoor?” vraagt Alffartje zich af. Benieuwd vliegt hij verder en fluit vrolijk mee.
En ja hoor…
“Dat is een verrassing!” juicht Alffartje, “ik had jullie nog niet verwacht.” Het is pas de laatste weken dat de herfst zich laat voelen met de regen en de wind. “Het is toch al koud ’s nachts en de dagen worden korter,” zegt Krisje verbaasd. “En ik kijk er zo naar uit om je op bezoek te hebben,” lacht Bartholomeus.
“Da’s waar, maar nu kan ik nog niet vertrekken. Ik moet nog afscheid nemen van al mijn vrienden hier op de Alffarhoeve,” antwoord Alffartje. “Geen probleem dan blijven we wel even en vertrekken we morgenvroeg,” stelt Krisje voor. “Oh ja, dan slapen we hier gezellig samen in de knotwilg,” geniet Bartholomeus.
Dat vindt Alffartje een prima idee. “Dan kunnen we met z’n drietjes nog wat mos en afgevallen bladeren zoeken om ons bedje lekker warm en zacht te maken.”
Nog even bijpraten en dan vliegen ze samen over de Alffarhoeve. Alle dieren zijn buiten en genieten van de zon die best nog veel warmte geeft. De schapen, de geitjes en de ezels smullen van het malse gras in de weide. Ze maken graag een praatje met de drie vriendjes en nemen afscheid. Naar de alpaca’s en de andere dieren zwaaien ze met hun vleugels. Van de grote dieren is Alffartje nog steeds een beetje bang.
“Kijk, daar is baasje Bart aan het werk. Gaan jullie mee afscheid nemen?” vraagt Alffartje aan zijn vriendjes. Krisje en Bartholomeus willen heel graag kennismaken. Alffartje heeft al zo veel over hem vertelt.
“Hallo daar!” roept Baasje Bart als hij de drie vriendjes ziet vliegen. Hij stopt met werken en zwaait. “Wie heb jij daar bij?” vraagt BB als ze dichterbij komen. “Oh het zijn Krisje en Bartholomeus. Betekent dit dat je ons gaat verlaten Alffartje?” De drie vriendjes landen op de rand van de kruiwagen. “Ja maar ik kom terug hé. Want ik mis jullie dan wel een klein beetje veel hoor,” giechelt de kleine blauwe vogel. “En waar ga je deze keer naartoe?” vraagt BB. “Hij komt bij mij in de grote tuin logeren. Ik kijk er zo naar uit,” lacht Bartholomeus.
“En voor Alffartje weer naar huis komt, brengt hij mij en de andere bewoners van het grote bos nog een bezoekje,” vertelt Krisje.
“Wat heb jij veel vrienden Alffartje,” lacht Baasje Bart? “Ja, leuk hé,” zegt Alffartje verlegen.
“Ik wens jullie voor morgen een veilige reis en zorg goed voor elkaar,” zegt BB.
De drie vriendjes spreiden hun vleugels en vliegen terug naar de knotwilg. Ze kijken nog eens om en zwaaien naar BB.
Ze landen op de grond voor de dikke stam van de knotwilg.
Alffartje zoekt droge afgevallen bladeren om op zijn bedje te leggen. Zo is het zachter en warmer. Krisje Krekel en Bartholomeus Bij zoeken het zachtste mos door er met hun pootjes aan te voelen. Alffartje maakt het bed groter zodat er genoeg plaats is om er met z’n drieën op te slapen. Krisje en Bartholomeus bedekken de bladeren met het zachte mos. “Zalig,” geniet Alffartje als hij even gaat liggen.
“Kijk daar!” roept Krisje, “de lucht wordt donker. Er hangt onweer in de lucht!” Het begint hard te waaien en de eerste dikke regendruppels vallen naar beneden. Wat een geluk dat ze in de holte van de knotwilg zitten. In de verte klinkt gedonder. De dikke regendruppels vliegen naar alle kanten. De vrienden kunnen niet naar buiten en maken het binnen gezellig. Ze spelen leuke melodietjes tot het onweer voorbij is. Krisje op viool. Bartholomeus op zijn accordeon en Alffartje fluit vrolijk mee. Gezellig!
“Eindelijk,” zucht Alffartje als het buiten weer rustig wordt en de laatste regendruppels vallen. Het klaart weer op en de zon komt weer piepen.
“Kijk daar! Een prachtige regenboog!” roept Alffartje als hij zijn kopje naar buiten steekt. “Heel mooi, die heb ik bij ons in de grote tuin ook al gezien,” zegt Bartholomeus. Krisje zit met open mond te kijken. “Zoiets mooi heb ik in het grote bos nog nooit gezien. Wat is dat eigenlijk zo een regenboog?” vraagt Krisje verbaasd. “Een regenboog kan je zien als de regenwolken verdwijnen en als de zon weer gaat schijnen. De zon straalt dan op de laatste druppels en tovert zo een boog met de mooiste kleuren,” vertelt Alffartje. “Fantastisch, dat moet ik aan mijn vrienden in het bos vertellen”, juicht Krisje.
De vriendjes vliegen weer naar buiten.
Alffartje neemt hen mee naar een hele grote plas. Ze landen aan de rand. Hun pootjes net niet in het water.
“Kijk daar zijn nog vriendjes,” lacht Alffartje. Hij wil Krisje en Bartholomeus laten schrikken zoals hij schrok toen hij zichzelf voor de eerste keer zag in een plas. (https://babbielle.be/alffartje/hallo-herfst/). Maar dat grapje lukt niet want Krisje en Bartholomeus weten heel goed wie ze zien in een plas. “Ik heb me al vaak gespiegeld in het water van de vijver bij ons in de grote tuin,” lacht hij. “Ik ook in de sloot in het grote bos,” lacht Krisje.
Ze trekken de gekste bekken naar elkaar. “De plas zal vlug verdwijnen want de zon schijnt er al op,” vertelt Alffartje.
De dag is bijna voorbij en de vriendjes vliegen terug naar de knotwilg. De zon gaat slapen en de maan, de volle maan, staat hoog aan de hemel en verlicht de Alffarhoeve. Krisje en Bartholomeus vallen na een drukke dag vlug in slaap.
Alffartje blijft nog wakker want het is volle maan…
En dan zie je Alffartje weer heel goed op de dikke tak staan. Hij wacht op zijn drie grote vrienden, zijn beste vrienden met wie hij een geheim heeft.
Alffartje kroop heel stil uit de holte. Krisje en Bartholomeus mogen het geheim niet ontdekken.
Daar zijn ze, Chepito, Chloë en Schalulleke. Ze vinden het jammer als Alffartje vertelt dat hij morgen weer vertrekt. “We zullen je weer heel hard missen,” zeurt Chepito. “Niet verdrietig zijn, na de winter ben ik terug en dan kan ik veel vertellen,” zegt Alffartje. Ze praten nog een tijdje. Dan nemen ze afscheid en vertrekken naar hun slaapplaats. “Heel stil kruipt Alffartje dicht bij zijn kleine vrienden op het warme bedje van bladeren en mos.
Als de volgende morgen de zon weer wakker is en tussen de takken van de bomen schijnt, is de holte van de knotwilg helemaal leeg. Alffartje en zijn kleine vrienden zijn al op weg naar de grote tuin waar Bartholomeus Bij woont. Op weg naar nieuwe avonturen…