Pienter Pimmetje

Het eerste verhaal voor de allerkleinsten over Alffartje en één van zijn jonge vriendjes.

Deze keer gaat hij op avontuur met Pim, de kleine alpaca.

Illustratie Emma Franckaert

Cloudy is een alpaca en woont samen met veel andere dieren op de Alffarhoeve. Een tijdje geleden is ze mama geworden van een lieve kleine alpaca. Zijn naam is Pim. Iedereen noemt hem ‘Pienter Pimmetje’ omdat hij alles vlug begrijpt. Hij volgt mama Cloudy op de voet als ze rondwandelt in de weide. Snuffelt ze of eet ze iets van de grond dan doet Pimmetje haar na.

Als Pimmetje honger heeft, drink hij lekkere melk uit de uier van mama Cloudy. Van die melk zal hij groot en sterk worden. Zo groot als mama of misschien wel groter…

De kleine alpaca wil zijn mama nadoen. Hij gaat altijd met haar mee. Ook als ze smult van het lekkere hooi uit de hooiruif. Pimmetje gaat net als mama Cloudy, zitten en knabbelt gezellig mee. Maar echt eten doet hij nog niet. Daarvoor is hij nog te klein.

Als mama haar buikje goed gevuld is, wandelt ze weer naar de weide. En je raadt het al… kleine Pim volgt haar op de voet. Hij kan zijn mama niet missen. Bij haar voelt hij zich veilig. Komt er een ander dier in de buurt dan verstopt Pimmetje zich achter mama Cloudy.

“Goeiemorgen Cloudy,” zegt een zachte stille stem. Het is Alffartje die op bezoek komt. “Hoe is het met kleine Pim?” vraagt hij. “Hum hum, goed hoor,” lacht mama Cloudy, ”vraag het hem zelf maar.” Alffartje kijkt rond, maar ziet Pimmetje niet. Hij heeft zich weer verstopt. Nieuwsgierig kijkt de kleine alpaca over de rug van zijn mama. “Hé Pimmetje, niet bang zijn. Je kent me toch. Ik ben Alffartje. Ik waggel, kakel, vlieg en fluit en trek gekke bekken met mijn snuit,” lacht de kleine blauwe vogel.

Illustratie Emma Franckaert

Pimmetje komt dichterbij. Alffartje vliegt naar hem toe. “Jij zat verstopt,” zegt Alffartje, ”vind je dat leuk?” Een beetje ongerust kijkt Pimmetje naar mama Cloudy die rustig verder wandelt. “Hum hum, ga maar spelen. Veel plezier!” roept ze. “Gaan we verstoppertje spelen? Jij zoekt een plaatsje ergens op de Alffarhoeve waar je blijft zitten tot ik je gevonden heb. Doe je mee?” vraagt Alffartje. “Hum hum, ja ik doe mee,” antwoordt Pim. “Toppie!” juicht Alffartje, ”ga je maar verstoppen. Ik tel af.”

Alffartje sluit zijn ogen en houdt zijn vleugels ervoor.

“1 2 3 4 5 6 7 8 9 10! Wie niet weg is, is gezien! Ik kom!” roept Alffartje. Hij opent zijn ogen, sluit zijn vleugels en gaat op zoek. Waar zou de kleine alpaca zich verstopt hebben? De zoektocht kan beginnen…

Illustratie Emma Franckaert

Pimmetje komt bij Olga en Suzy, de twee witte ezels. “Hum hum, ik ben Pim en speel verstoppertje met Alffartje. Mag euh mag ik me bij jullie verstoppen?” vraagt de kleine alpaca verlegen. “IA IA IA!” balkt Suzy luid, “ja dat mag.” Pimmetje schrikt en zet het op een lopen. Hij zoekt naar een andere plaats waar het stiller is.

Ondertussen waggelt en vliegt Alffartje rond op de Alffarhoeve. “Tok tok tok, heb jij Pimmetje gezien?” vraagt Alffartje als hij bij de kippen komt. “Tok tok tok tok tok tok tok,” kakelt de dikke witte kip en schudt haar kopje. “Misschien in het kippenhok?” Alffartje waggelt ernaartoe. “Nee, dat gat is veel te klein. Pimmetje kan hier niet door,” lacht hij.

Alffartje denkt diep na… Hij waggelt naar de grote schuur. Misschien heeft Pimmetje zich op de hooizolder verstopt. Alffartje springt langs de treden van de trap naar boven. “Pfft, daar word ik zo moe van,” zucht hij. Alffartje kijkt tussen het hooi…nee daar heeft Pimmetje zich niet verstopt. Alffartje spreidt zijn vleugels en vliegt weer naar beneden.

Hij waggelt verder tot bij het pauwenhok. Daar vliegt hij vlug naar boven, neemt een kijkje en vliegt weer vlug naar beneden. “Oef,” zucht Alffartje opgelucht, “de pauw is niet thuis.” Het is een groot dier en kan heel luid schreeuwen en Alffartje is er bang van. En Pimmetje…  die is er ook niet.

“Hebben jullie Pimmetje soms gezien?” vraagt Alffartje als hij bij de geiten komt. “Mèèèè mèèèè,” mekkeren de geitjes en schudden hun kopje. “Mèèè mèèè misschien in het hok van Lorenzo. Da’s een grote witte geit met lange horens op zijn kop. Hij zit een eindje verder,” mekkert één van de geitjes

Alffartje vliegt ernaartoe. Daar staat een grote stal. Misschien is Pimmetje daar. “Hé Lorenzo heeft Pimmetje zich soms in jouw hok verstopt?”, roept Alffartje. Lorenzo gaat kijken maar het hok is leeg. Waar is die kleine alpaca toch? Alffartje wordt ongerust…

Illustratie Emma Franckaert

Hij spreidt zijn vleugels en vliegt over de schapen en de zwijnen. Ook zij hebben Pimmetje niet gezien.

“Hé Alffartje, waar is Pimmetje?” roept mama Cloudy als ze Alffartje ziet vliegen. “Ik weet het niet. We zijn verstoppertje aan het spelen en ik kan hem nergens vinden,” antwoordt Alffartje. “Hum hum, ik zal helpen zoeken want straks is het etenstijd voor Pimmetje. Kijk jij vanuit de lucht dan zoek ik hier beneden,” zegt mama Cloudy. Zogezegd zo gedaan. Ze zoeken echt overal maar vinden hem niet.

Illustratie Emma Franckaert

Alffartje vliegt tot aan de vijver. “Hebben jullie Pimmetje soms gezien? We spelen verstoppertje maar we kunnen hem nergens vinden,” vraagt Alffartje aan de eendjes die in het water zwemmen. “Kwek kwek kwek, nee die hebben we niet gezien,” kwekken ze samen. “Kwek kwek, misschien heeft hij zich achter een boom verstopt,” roept een eendje.

Dat is een goed idee en Alffartje neemt een kijkje achter alle dikke bomen.

Even later hoort hij een luid gehum. “HUM HUM HUM, ik heb hem gevonden!” roept mama Cloudy. Alffartje vliegt ernaartoe.

“Ssssst, hier is ons Pienter Pimmetje.” fluistert mama Cloudy. “Ja, een dutje doen terwijl we verstoppertje spelen. Grote deugniet,” lacht Alffartje.

Pimmetje had zich verstopt onder het schuilhok van de alpaca’s. Omdat ze hem niet vonden, moest hij heel lang stil liggen wachten en zo was hij in slaap gevallen.

“Pimmetje, wakker worden. Het is etenstijd!” roept mama Cloudy. De kleine alpaca opent zijn ogen. “Hum hum hum, ja ik heb honger,” geeuwt Pimmetje.

foto Chris Ost

“Jij hebt gewonnen!” juicht Alffartje. Pimmetje kijkt verbaasd. “Weet je nog slaapkopje, we waren verstoppertje aan het spelen. Dat heb je heel goed gedaan want ik heb je niet gevonden. Dat heeft je mama gedaan, daarom heb je gewonnen.”

Pimmetje weet het weer. “Hum hum, ja dat was zo leuk! Gaan we het nog eens doen? Nu mag jij je verstoppen Alffartje,” lacht Pimmetje. “Morgen misschien,” zegt mama, ”nu goed melkje drink en dan gaan slapen.”

“Slaapwel”, geeuwt Alffartje en hij vliegt naar huis. Hij kijkt nog even om en zwaait met één vleugel naar zijn nieuwe vriendje Pienter Pimmetje.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *