Wat is dat mooi!

Lees eerst ‘Sterke Vico‘ en Vico en de sneeuw

Foto Monique van Middelkoop

“Mama, mag ik buiten spelen?” vraagt Vico. “Ja natuurlijk, de zon schijnt al en het is lekker warm,” zegt mama vos. “Wat is dat, de zon?” vraagt Vico. “Kom,” zegt mama, ”en ze gaat mee naar buiten. “Oh, het is zo licht, ik kan bijna niet kijken,” zegt Vico verbaasd, ”en mijn hoofdje wordt warm.” Vico heeft de zon al gezien en gevoeld.

“De zon zorgt ervoor dat het zo licht is en ze geeft ook warmte, dat voel je wel hé?” lacht mama. De lucht is mooi blauw, er zijn helemaal geen wolken vandaag. Het zal een prachtige dag worden. “Ga nu maar spelen. Veel plezier!” zegt mama.

Foto Monique van Middelkoop

Vato, de beste vriend van Vico is ook al buiten. Ze genieten van de zon. Rennen, springen, rollebollen… zalig!  “Hé, Vico, ginder ver bij de dikke boom ligt een grote stok, om ter eerst!” roept Vato. Ze rennen zo hard ze kunnen. Vato is gewonnen! Pfff, ze zijn er moe van geworden.

Foto Monique van Middelkoop

Vico staat een beetje te hijgen. “Ik zie je tong uit je mondje piepen,” lacht Vato. “Ik ben ook zo moe van het rennen,” zucht Vico. “Kijk eens hoe lang mijn tong is,” zegt Vico en hij steekt ze helemaal uit. “Die van mij is nog veel langer,” zegt Vato.

Foto Monique van Middelkoop

De vosjes rusten even uit en gaan op hun rug in het gras liggen. De zon schijnt op hun buikje en maakt hun dikke pels lekker warm. Ze genieten samen van het mooie weer en de mooie blauwe lucht. “Mijn rugje moet ook warm worden,” lacht Vico en hij rolt op zijn buikje.

Foto Monique van Middelkoop

“Die groene dingetjes hier, kriebelen aan mijn neus,” giechelt Vico. “Dat zijn geen dingetjes, dat zijn grassprietjes,” zegt Vato. “Hier zijn wel heel veel van die sprietjes, of hoe heet dat weer?” vraagt Vico.  “Grassprietjes, ja heel veel, da’s leuk om op te liggen. Het kriebelt wel een beetje maar het is toch lekker zacht,” zegt Vato.

Foto Monique van Middelkoop

“He kijk, daar staan hele grote grassprietjes en er staat iets wit op,” roept Vato. Ze gaan dichterbij. “Wat is dat mooi… maar wat zou dat zijn?” vraagt Vico. Heel voorzichtig gaan ze dichterbij. “Ik ga het eens aan mama vragen,” zegt Vico terwijl hij naar het hol in de grote rots loopt. Mama vos komt ook eens kijken want ze weet niet goed wat Vico bedoelt met ‘witte dingetjes op grassprietjes’.

“Dat zijn sneeuwklokjes,” lacht mama, “dat zijn geen grassprietjes maar bloemetjes.” Vico en Vato houden hun kopje schuin. Dat doen ze altijd als ze iets niet begrijpen. “Er is toch geen sneeuw meer, die is allemaal gesmolten,” zegt Vico verbaasd. “Ja, die is al lang weg en waarom smelt de sneeuw op het klokje dan niet?” vraagt Vato. De kleine vraagstaartjes willen echt alles weten. “Het witte klokje is niet van sneeuw en kan niet smelten. Het heet ‘sneeuwklokje’ omdat het in de winter groeit als het nog koud is en er soms nog sneeuw ligt,” vertelt mama vos. “Wat is dat mooi!” zeggen de vosjes samen. “Morgen kunnen jullie nog sneeuwklokjes zoeken, maar nu is het tijd om naar huis te gaan,” zegt mama. De vosjes nemen afscheid en zeggen “tot morgen.”

Foto Monique van Middelkoop

Mama en Vico genieten nog even van de zon. En als ze is ondergegaan is het voor Vico ook tijd om te gaan slapen. Zoals elke avond zingt mama het slaapliedje

Wist je dat de zon al slaapt
Hij was van de dag zo moe
Net als jij van alles mee gemaakt 
deed hij blij zijn oogjes toen 
Maar voordat het licht uit ging, 
Vroeg hij zachtjes aan de maan
Wil jij op Vico passen
Dan kan hij ook slapen gaan.

www.youtube.com/watch?v=4hce4VTAf_g

“Slaapwel kleine Vico tot morgen,” fluistert mama Vos en ze geeft nog een knuffel en een dikke zoen.

Eén gedachte over “Wat is dat mooi!”

  1. Hele leuke verhaaltjes! Ik heb de verhaaltjes van Vico opgenomen op mijn iPhone, voor mijn metekindje dat 5 jaar wordt. Mijn eigen kindjes (4 en 8 jaar) vonden het heel geslaagd.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *