Is er iemand thuis?

In de tuin waar Bartholomeus bij en zijn vrienden wonen is er de laatste twee weken heel wat veranderd. De herfst is in het land en dat kan je heel goed zien. De bomen kleuren bruin, rood en geel. En als de wind hard waait, dwarrelen de blaadjes met tientallen naar beneden.  Het wordt ook kouder en de dagen worden korter. Elke morgen zijn het gras, de planten en de bloemen nat van de dauw. ‘s Nachts zoeken de dieren een warme plaats om te slapen. En als het nog kouder en winter zal worden, zal dat hun plaatsje worden om de winter door te brengen. Pedro de pony blijft nu vaker in zijn warme stal. Pol de mol blijft langer onder grond en komt alleen een kijkje nemen als de zon schijnt. Kobe zie je ook alleen maar op het waterlelieblad zitten als de zon er is. Anders zit hij aan de rand van de vijver, verstopt onder een dekentje van bladeren. En Bartholomeus bij kruipt als het koud is, in een klein gaatje in de grond. Maar vandaag is de zon nog van de partij en Bartholomeus vliegt rond in de grote tuin.

“Is er iemand thuis?” verder lezen

De schaduw van Oona

Het is tijd voor een verhaaltje uit het grote babbelboek. Ga even zitten en zeg de toverspreuk dan komt het verhaaltje, het wordt heel leuk.

‘In het grote babbelboek

zijn de letters en de kleuren zoek.

Open, toe en schudden maar…

Het verhaal is klaar, echt waar!’

Foto Marleen Van Hul

Kleine Oona logeert bij oma en opa. Die hebben een vakantiehuisje aan zee. Als het mooi weer is en de zon schijnt, gaan ze elke namiddag naar het strand. Oona doet eerst haar middagdutje en daarna vertrekken ze. Voor Oona is het altijd feest als ze met oma en opa gaat wandelen op het strand. Ze geeft opa altijd een handje. Oona kan al heel flink alleen stappen maar ze is nog een beetje bang van het water van de zee. “Brrr,” zegt Oona en krult haar kleine teentjes. Het natte zand is koud en plakt aan haar voetjes.

Foto Marleen Van Hul
“De schaduw van Oona” verder lezen

Wat is dat mooi!

Lees eerst ‘Sterke Vico‘ en Vico en de sneeuw

Foto Monique van Middelkoop

“Mama, mag ik buiten spelen?” vraagt Vico. “Ja natuurlijk, de zon schijnt al en het is lekker warm,” zegt mama vos. “Wat is dat, de zon?” vraagt Vico. “Kom,” zegt mama, ”en ze gaat mee naar buiten. “Oh, het is zo licht, ik kan bijna niet kijken,” zegt Vico verbaasd, ”en mijn hoofdje wordt warm.” Vico heeft de zon al gezien en gevoeld.

“Wat is dat mooi!” verder lezen

Miel en de maan

Tijdens een wandeling door het bos kwam Lena voorbij de Babbelboom. Lena wilde even rusten en zette zich neer op het stronkje met mos en zei de toverspreuk:

Zelfportret Lena D’hooghe

‘Biebbele babbele boe

 Oren open en mondjes toe.

 Het is geen grap, het is geen droom,

 Luister naar de Babbelboom.

 Letters, woorden, zinnen,

 Laten we beginnen.’

Langzaam werd de boom wakker en zei: “Dag Lena, ik ben blij dat je op bezoek komt. Kan ik je plezieren met een verhaaltje? En waarover mag het verhaaltje gaan?”

Lena zei natuurlijk ja en vroeg, “ken je een verhaal over de maan?”

De Babbelboom knikte ja en vertelde:

“Goeiemorgen Miel,” zegt oma als ze het rolgordijn optrekt. Miel heeft nog geen zin om op te staan en kruipt helemaal weg onder zijn dekbed. “Als ik bij jou kom logeren mag ik toch altijd uitslapen, oma,” moppert Miel. “Ben je dan vergeten wat we vandaag gaan doen?” vraagt oma. Miel springt uit zijn bed. “O ja, we gaan naar zee vandaag want de zon schijnt!”

“Miel en de maan” verder lezen