Het is weer voorbij…

Foto Katrien Timmermans

Woef, woef, kiekeboe! Dag allemaal! Hier ben ik weer met een nieuw verhaal…

Jammer, maar het is weer voorbij die mooie zomer. Hihi, dat is een liedje dat ik baasje Katrien gisteren hoorde zingen. Het ging zo…

’t Is weer voorbij die mooie zomer.

Die zomer die begon zowat in mei.

Ah, je dacht dat er geen einde aan kon komen.

Maar voor je ’t weet is heel die zomer al heel lang voorbij…

Het was wel een mooi liedje maar ik begreep er weer niet zo veel van. Ik hield mijn kopje schuin om te zeggen, ”baasje leg het eens uit.” Baasje Katrien had het direct begrepen. “Ja Selah, in de zomer waren de meisjes Fran en Kaat veel thuis en zijn we veel naar Samrée geweest. Maar nu zijn ze weer naar school en wordt het buiten al wat frisser. De zon gaat vroeger onder en de meisjes gaan nu vroeger slapen dan in de vakantie.”  Woef, woef, ik denk dat ik het begrijp.

Dus in de zomer, zoals ze dat noemen, heb ik weer heel wat avonturen beleefd. Even nadenken…

“Het is weer voorbij…” verder lezen

Een grote stap…

Het is tijd voor een verhaaltje uit het grote babbelboek. Ga even zitten en zeg de toverspreuk dan komt het verhaaltje, het wordt heel leuk.

‘In het grote babbelboek

zijn de letters en de kleuren zoek.

Open, toe en schudden maar…

Het verhaal is klaar, echt waar!’

Illustratie Desirée De Bruyn (@Diary of a mouse)

Het is nog muisstil in het huisje onder de grond waar Snorreke en mama muis wonen…“Ik ben klaar om te vertrekken!” roept Snorreke. Met zijn boekentasje in de hand staat hij naast het bed van mama muis. Mama muis schrikt wakker. “Snorreke, wat gebeurt er?” geeuwt mama terwijl ze in haar muizenogen wrijft. “Ik ben klaar om naar school te gaan,” zegt de kleine muis, ”kom mama haast je, anders komen we nog te laat.” Snorreke heeft er zo lang naar uitgekeken en vandaag is het eindelijk zover. Hij mag voor de eerste keer naar school.

“Een grote stap…” verder lezen

Ik mag mee… naar Samrée!

Foto Katrien Timmermans

Woef woef! Dag allemaal! Hier ben ik weer met een nieuw verhaal…

Op een avond lag ik te rusten op mijn kussen voor de houtkachel. Lekker warm en lekker zacht. Mijn favoriete plaatsje. Van daaruit kan ik alles goed horen en alles goed zien. En op die avond hoorde ik mijn baasjes praten. “Wanneer vertrekken we naar Samrée?” vroeg Kaat aan papa Ronny. “Morgenvroeg vertrekken we tot zondagavond,” antwoordde papa. “Joepie! En mag Sehla ook mee?” vroeg Kaat. “Natuurlijk mag ze mee. Het wordt haar eerste uitstap naar de Ardennen,” lachte papa. Kaat kwam bij mij op het kussen zitten. “Heb je het gehoord Selah? Morgen rijden we naar de Ardennen en jij mag mee! Daar kan je crossen in de bossen en met stokken spelen,” vertelde ze blij. Ik begreep er niet veel van. Crossen, bossen, Ardennen? Nog nooit van gehoord. Maar ze zei ‘rijden’, dan gaan we met de auto… “Woef, woef!” blafte ik blij. Dan gaat het weer kriebelen in mijn buikje.

En ja hoor, de volgende morgen vertrokken we met auto. Maar waar reden we naartoe? Geen idee.

“Ik mag mee… naar Samrée!” verder lezen

De boefjes

Lees eerst de andere verhaaltjes van Vico vos

Blij weerzien met Vico vos!

Het kleine grappige vosje is al een knappe jonge vos geworden. En… grote broer!

Foto Marleen van Eijk

Enkele weken geleden werd Vico grote broer. Mama vos kreeg twee babyvosjes. Vico heeft de kleintjes nog niet gezien. Vandaag mogen ze al eens heel even naar buiten en Vico ziet ze voor de eerste keer.” Kijk Vico, ”hier zijn de kleine boefjes,” lacht mama vos. “Boefjes, het zijn toch vosjes!” zegt Vico verwonderd. “Tuurlijk wel, maar het zijn grote deugnieten. Echte kleine boefjes,” zegt mama. Maar Vico mag niet nog met hen spelen, ze zijn nog veel te klein. En dat vindt hij heel jammer. “Nog een beetje wachten tot ze groter en sterker zijn,” heeft mama gezegd.

“De boefjes” verder lezen

Kabouter Kas

Het is tijd voor een verhaaltje uit het grote babbelboek. Ga even zitten en zeg de toverspreuk dan komt het verhaaltje, het wordt heel leuk.

‘In het grote babbelboek

zijn de letters en de kleuren zoek.

Open, toe en schudden maar…

Het verhaal is klaar, echt waar!’

Er was eens een klein lief kaboutertje. Zijn naam was Kas. Samen met mama en papa kabouter woonde hij in een gezellig bos. Nee, ze woonden niet in een paddenstoel maar in de stam van een holle boom. Daar hadden ze een gezellig huisje van gemaakt. Net groot genoeg voor hun drietjes. Er woonden ook heel veel dieren in bos. Maar er woonde maar één kabouterfamilie. En dat vond Kas helemaal niet leuk. Hij wilde vriendjes om mee te spelen…

“Misschien willen de kleine dieren wel vriendjes met je worden,” zei mama kabouter op een dag, ”je kan het altijd eens vragen.” En Kas trok het bos in, op zoek naar vriendjes.

“Kabouter Kas” verder lezen

Qai en Jack

Het is tijd voor een verhaaltje uit het grote babbelboek. Ga even zitten en zeg de toverspreuk dan komt het verhaaltje, het wordt heel leuk.

‘In het grote babbelboek

zijn de letters en de kleuren zoek.

Open, toe en schudden maar…

Het verhaal is klaar, echt waar!’

Foto Gina Heynze

Qai en Jack zijn de beste vrienden. Ze wonen in hetzelfde huis en hebben dezelfde baasjes. Samen beleven ze allerlei avonturen.

“Qai en Jack” verder lezen

Lammetje Lola

Het is tijd voor een verhaaltje uit het grote babbelboek. Ga even zitten en zeg de toverspreuk dan komt het verhaaltje, het wordt heel leuk.

‘In het grote babbelboek

zijn de letters en de kleuren zoek.

Open, toe en schudden maar…

Het verhaal is klaar, echt waar!’

Foto Bernine Deramoudt

Kijk eens wat een fiere mama! Het is mama schaap. Enkele dagen geleden kreeg ze twee prachtige lammetjes. Omdat het een zonnige warme dag is vandaag, neemt ze haar kleintjes al mee naar buiten. Lola en Lissa heten de lammetjes. Heel voorzichtig stappen ze mee met mama schaap. Als ze de andere schapen zien zijn ze nog een beetje bang. Het is allemaal nog zo nieuw, de weide, het gras, de zon,… De kleintjes snuffelen aan alles wat ze zien.

“Lammetje Lola” verder lezen

Sterke Vico

Foto Monique van Middelkoop

Vico is een klein vosje. Hij is nog maar 4 weken oud. Samen met mama en zijn broertjes wonen ze in een hol in een grote rots. Vico is de kleinste van allemaal. Vandaag mag hij voor de eerste keer naar buiten. Dan kan hij met de andere vosjes gaan spelen.

“Sterke Vico” verder lezen

Verstoppertje

Pico en Pablo zijn twee kleine poesjes. Pico is het zwarte poesje. Hij is niet helemaal zwart. Als hij op zijn rugje ligt zie je twee witte vlekjes. Pablo is zijn beste vriend. Hij ziet er helemaal anders uit. Zijn vacht heeft streepjes en vlekken, bruin met grijs en zwart. Pico en Pablo zijn nog te klein om buiten te spelen. Dat vinden ze niet zo erg. In huis is ook van alles te beleven.

“Verstoppertje” verder lezen