Het gouden uurtje

Foto Danny Verslype

Een zonnige dag in het grote dierenbos is bijna voorbij. De dieren vonden het nogal druk want er waren heel veel wandelaars. Ze verstoppen zich dan in de bomen en tussen de struiken. Maar als de avond valt wordt het veel rustiger en komen de vrienden weer tevoorschijn. Op de wandelpaden zie je nog enkele fotografen die wachten op het gouden uurtje…

“Het gouden uurtje” verder lezen

Daar zijn vrienden voor…

Het is bijna bedtijd voor Meneer Uil want de zon komt bijna op in het grote dierenbos. Hij vliegt naar de open plek waar hij wacht op Krisje Krekel. “Dat is raar,” zegt Meneer Uil, ”Krisje is er nog niet. Ik mis zijn vrolijk deuntje dat hij elke dag op zijn viool speelt om ons te wekken.” De vogels en de konijntjes zijn ook al wakker en komen naar de open plek. Ook zij missen het vrolijke deuntje van Krisje waarbij de vogeltjes altijd vrolijk meefluiten en de konijntjes met hun oren flapperen. Meneer Uil wordt toch wel een beetje ongerust. “Weten jullie waarom Krisje hier nog niet is?” vraagt hij aan de vogels. Maar ook zij weten het niet. Stilaan komen alle dieren samen op de open plek om elkaar een goeiemorgen te wensen. Maar er is nog steeds geen Krisje te zien.

“Daar zijn vrienden voor…” verder lezen

Hoe leuk is dit!

Illustratie Fran Cole

Het wordt weer dag in het grote dierenbos waar Krisje Krekel woont. De eerste zonnestralen piepen tussen de takken van de bomen en zoals elke morgen klinkt het vrolijke deuntje dat Krisje speelt op zijn viool. Vandaag is Krisje jarig. En daarom vieren ze vandaag , zoals elk jaar, ‘het grote vriendenfeest’ met alle dieren uit het grote dierenbos. (lees ook we horen bij elkaar)

“Hoe leuk is dit!” verder lezen

Heb je het al gehoord?

Foto Marleen van Eijk

“Oeoeh! Heb je het al gehoord? Oeoeh! Heb je het al gehoord?” klinkt het luid in het grote dierenbos. Het is Meneer Uil die opgewonden rondfladdert. Ook al is de nacht voorbij en is de zon al opgekomen, Meneer Uil is nog wakker. Hij heeft geen tijd en geen zin om te gaan slapen.  Dolgelukkig wil hij aan zijn vrienden het fantastische nieuws vertellen…

“Heb je het al gehoord?” verder lezen

Applaus!!!

Foto Jacques van Wijlick

Het is bijna donker in het grote dierenbos, waar Krisje krekel en zijn vrienden wonen. Zoals elke avond komen ze samen op de open plek om te zingen, te dansen en om elkaar slaapwel te wensen. Vanavond is meneer Uil er ook bij. “Gezellig, je bent er ook. Maar waarom kijk je zo boos?” vraagt Krisje krekel. Meneer Uil is echt heel boos. “Hebben jullie dat dan nog niet gehoord? Aan de rand van het bos?” vraagt hij. “Ja, ik heb muziek gehoord,” antwoord Kraakje de eekhoorn, “weet jij waar het vandaan komt?” Wanneer ze het stil maken, horen ze het allemaal.

“Applaus!!!” verder lezen

Grote honger…

Eindelijk is het weer lente in het grote dierenbos. De dagen zijn weer langer en de nachten korter. En in het bos klinkt deze morgen weer het vrolijke deuntje dat Krisje Krekel speelt op zijn viool. Zo maakt hij alle dieren wakker. De vogels fluiten al vrolijk mee en de konijntjes flapperen weer vrolijk met hun oren. De dieren die een winterslaap gedaan hebben zijn weer wakker en iedereen is weer op post. Of toch bijna iedereen…

“Grote honger…” verder lezen

Elfje Twaalfje

Foto Willie de Vries

Het is nacht in het grote dierenbos waar Krisje Krekel en zijn vrienden wonen. De maan schijnt door de bomen en verlicht de donkere nacht. Het is volle maan en hierdoor zijn de nachtdieren heel onrustig. De das loopt voortdurend heen en weer, op zoek naar eten. De nachtvlinders trillen zenuwachtig met hun vleugels op en neer om het warm te krijgen. Ook de vos is op pad, op zoek naar een lekker hapje en enkele vleermuisjes vliegen van de ene boom naar de andere. De sluwe vos loert vanachter een boom en daarom kruipen de bosmuisjes en de konijntjes vlug weg in hun holletje. Het belooft een onrustige nacht te worden…

“Elfje Twaalfje” verder lezen

Twee dikke vrienden

“Wij zijn twee vrienden, jij en ik. Twee dikke vrienden, jij en ik. We blijven altijd bij elkaar al worden we meer dan honderd jaar. We blijven vrienden ja, jij en ik,” klinkt het in het grote bos. Het begint al te schemeren en Meneer uil en de bonte specht zingen een heel leuk liedje samen. Het zijn de beste vrienden. En elke avond voor het feestje op de open plek komen ze samen voor een gezellig onderonsje. Meneer uil is dan al wakker en de bonte specht komt een beetje vroeger dan Krisje krekel en de andere dieren.

“Twee dikke vrienden” verder lezen

Komaan, Kraakje!

In het grote bos klinkt een vrolijk deuntje. Het is Krisje krekel die de dieren wekt door op zijn viool te spelen. Zoals elke morgen komen Krisje krekel en zijn vrienden samen op de open plek in het bos om elkaar een goeiemorgen te wensen. Kraakje de eekhoorn is als eerste op post. Het zijn drukke dagen voor hem. Het legt zijn wintervoorraad aan en zoekt nootjes die hij begraaft en paddenstoelen om te drogen. Even later komt Prikkebol de egel tevoorschijn. Hij sliep vannacht onder een stapeltje afgevallen bladeren waarvan er nog enkele op zijn stekels hangen. Omdat de nachten al koud zijn, kruipen de konijntjes al dieper in hun holletjes en duurt het langer voor zij op post zijn. Meneer uil gaat hoog in de boom zitten en wenst de vrienden een fijne dag. Het is voor hem tijd om te gaan slapen. “Wacht even, meneer Uil!” roept Kraakje, ”ik wil jullie allemaal nog iets vertellen.”

“Komaan, Kraakje!” verder lezen

Dag en nacht

Het is lente in het grote dierenbos. De dagen worden langer en de nachten korter. De eerste zonnestralen piepen tussen de takken van de bomen. Krisje krekel is al wakker en speelt  een vrolijk deuntje op zijn viool. De vogeltjes fluiten weer vrolijk mee en de konijntjes flapperen met hun oren. Dat is het moment waarop Meneer uil altijd gaat slapen. Maar vandaag niet…

“Dag en nacht” verder lezen