Is er iemand thuis?

In de tuin waar Bartholomeus bij en zijn vrienden wonen is er de laatste twee weken heel wat veranderd. De herfst is in het land en dat kan je heel goed zien. De bomen kleuren bruin, rood en geel. En als de wind hard waait, dwarrelen de blaadjes met tientallen naar beneden.  Het wordt ook kouder en de dagen worden korter. Elke morgen zijn het gras, de planten en de bloemen nat van de dauw. ‘s Nachts zoeken de dieren een warme plaats om te slapen. En als het nog kouder en winter zal worden, zal dat hun plaatsje worden om de winter door te brengen. Pedro de pony blijft nu vaker in zijn warme stal. Pol de mol blijft langer onder grond en komt alleen een kijkje nemen als de zon schijnt. Kobe zie je ook alleen maar op het waterlelieblad zitten als de zon er is. Anders zit hij aan de rand van de vijver, verstopt onder een dekentje van bladeren. En Bartholomeus bij kruipt als het koud is, in een klein gaatje in de grond. Maar vandaag is de zon nog van de partij en Bartholomeus vliegt rond in de grote tuin.

“Is er iemand thuis?” verder lezen

Wie doet er mee?

Foto Willie de Vries

In de tuin waar Bartholomeus en zijn vrienden wonen, is er een prachtige bloementuin. “Mijn klein paradijsje,” zegt Bartholomeus trots als hij geniet van de prachtige kleuren en de heerlijke geuren. De bloemen staan al een hele tijd in bloei want het is nu hoogzomer. Bartholomeus en de andere bijen hebben het heel druk. De bijen zuigen nectar uit de bloemen en vliegen dan naar de imker die bijenkorven heeft. Daar spuiten ze de nectar in honingraten. Honing van de bijtjes

“Wie doet er mee?” verder lezen

De eerste vlucht

Dit is het vervolg op papa ooievaar

Foto Bernine Deramoudt

Het is al enkele maanden geleden dat Bartholomeus bij op bezoek ging in het ooievaarsdorp. Hij wilde zo graag het kleintje zien van zijn grote vriend, de ooievaar. En toen hij daar was, zag hij iets fantastisch gebeuren. Een tweede babyooievaar kwam uit zijn ei. Op dat moment had hij afscheid genomen en beloofd om nog eens op bezoek te komen. En enkele weken geleden, heeft hij dat gedaan. En wat een verrassing! In het grote nest zaten drie kleine, flinke ooievaars. Papa en mama ooievaar waren zo fier op hun kleintjes. “Wat een leuke verassing,” riep papa ooievaar blij, ”je bent nog eens gekomen!”

“De eerste vlucht” verder lezen

Een piepkleine muis…

“Ik heb zo slecht geslapen,” zucht Pedro de pony. Vannacht werd hij voortdurend wakker door een ritselend geluid in de hoek van zijn stal. Het was te donker om iets te zien. Nu het weer licht is, gaat hij op zoek. Hij spits zijn oren… Maar hij hoort niets. “Heb ik het dan gedroomd?” vraagt hij zich af.

“Een piepkleine muis…” verder lezen

Papa ooievaar

Dit is het vervolg op “Wat ben ik blij

Het is al een hele tijd geleden dat de vrienden in de grote tuin nog iets gehoord hebben van de grote ooievaar. Alle ooievaars kwamen terug naar het ooievaarsdorp en de grote ooievaar was weer samen met zijn vrouwtje. Als hun nest helemaal klaar was, heeft het vrouwtje haar eieren gelegd. Dat deden allemaal de ooievaarsvrouwtjes. En toen werd het rustig in het ooievaarsdorp. De broedtijd was begonnen. De mannetjes en de vrouwtjes wisselden elkaar af bij het broeden op de eieren. Dat duurt na al een maand. Maar nu breekt er een spannende tijd aan…

“Papa ooievaar” verder lezen

De beste vrienden…

“Bartholomeus, kom eens kijken, vlug, haast je,” fluistert Kobe de kikker. Vanop zijn waterlelieblad ziet hij heel goed wat er allemaal gebeurt in en rond de vijver. Bartholomeus komt heel voorzichtig aangevlogen. “Wat heb je nu weer gezien?” lacht hij. “Sssssst, sssssst… stil zijn en goed kijken,” fluistert Kobe. Bartholomeus komt naast Kobe op het waterlelieblad zitten. Aan de rand van de vijver aan een lang blad gebeurt er iets heel raar.

“De beste vrienden…” verder lezen

Wat ben ik blij…

Dit is het vervolg op het verhaaltje “ooievaar lange poot

De tuin waar Bartholomeus bij en zijn vrienden, wonen krijgt weer kleur. Aan de takken van de bomen zie je al kleine knoppen, de blaadjes zijn weer op komst. De sierkerselaar draagt weer zijn prachtige roze bloesem en de paasbloemen kleuren de tuin mooi geel. Op het kippenhok zit de haan te kraaien om de dieren in de tuin wakker te maken. En in het kippenhok zit de kip te broeden op haar eitjes. Misschien zijn er binnenkort weer kuikentjes. Het water in de vijver is weer warmer geworden. En Kobe de kikker is wakker geworden uit zijn winterslaap. Hij zit op een waterlelieblad. Op het water drijft al een beetje kikkerdril. Binnenkort zijn er weer kikkervisjes. Pol de mol maakt weer molshopen in de weide waar Pedro de pony graast. Hij steekt zijn kopje boven de grond en duwt zijn brilletje wat beter op zijn neus. Bartholomeus heeft ook een winterslaap gehouden aan de rand van de vijver in een stronkje van een oude boom.

“Wat ben ik blij…” verder lezen

Ooievaar lange poot…

In de buurt van de grote tuin waar Bartholomeus bij en zijn vrienden wonen, is er een ooievaarsdorp. Daar staan allemaal houten palen in de grond. Bovenop ligt een ronde houten plaat. De mensen hebben daar met takken nesten gemaakt voor de ooievaars. Daar komen ze elk jaar naartoe om eieren te leggen en te broeden.

Foto’s Etienne de Maeyer – Dany Van Gheem

Dan is er altijd veel lawaai in het ooievaarsdorp. Praten kunnen de ooievaars niet en om elkaar te begroeten maken ze een klepperend geluid. Ooievaars staan heel vaak op één poot. Als ze kou hebben trekken ze één van hun lange poten in om hem te warmen tussen hun veren.  Ooievaars kunnen niet goed tegen de kou daarom trekken ze dan met z’n allen naar het zuiden, naar Afrika om daar te overwinteren. Enkele weken geleden zijn ze allemaal vertrokken en daarom is het nu weer stil in het ooievaarsdorp. En ook in de grote tuin is het nog stil.

“Ooievaar lange poot…” verder lezen

Een slakkengangetje

Het is nog heel vroeg in de morgen. Het gras en de struiken zijn bedekt met dauwdruppels. Dat vindt Sam de slak het leukste moment van de dag. Hij houdt van al die druppeltjes.

Langzaam kruipt hij rond op de taxusstruik. Van het ene blaadje naar het andere. “Goeiemorgen Sam, ben jij ook al wakker?” vraagt Bartholomeus bij die voorbij vliegt. “Ja hoor al lang,” zucht Sam. “Waarom zo triestig?” vraagt Bartholomeus. “Oh ik ben het een beetje beu dat alles zo traag gaat bij mij. En mijn huisje weegt zo zwaar,” zeurt Sam.

“Een slakkengangetje” verder lezen