Bertje pizzabakker

Bert en de muisjes maken zich klaar om naar huis te gaan. Ze hebben vandaag weer lang en hard gewerkt in de bakkerij. De muisjes springen in de jaszakken van Bert en ze rijden naar huis. Bert heeft geen zin om te koken vanavond, hij is veel te moe. “Ik heb nog een pizza in de diepvries. Dat is vlug klaar en dan heb ik ook geen afwas meer,” lacht Bertje. “Ja lekker!” roepen Mini en Piepke.

De muisjes krijgen ook altijd een stukje. Als de pizza klaar is, gaan ze aan tafel zitten. Bertje op een stoel en de muisjes op de tafel. Bert neemt twee borden. Hij geeft de muisjes een stuk en de rest is voor hem.

Illustratie Hanna Verstraeten
Illustratie Loïs Verstraeten

 

“Hmm, lekker,” smullen de muisjes terwijl ze samen van hun stuk pizza knabbelen. “Het is niet slecht maar ik ga binnenkort proberen om zelf eens pizza te maken.

 

We gaan dan eens in een Italiaans restaurant pizza eten en daarna proberen we het zelf,” zegt Bertje. “Oh leuk!” roepen de muisjes en dan zullen wij proeven of hij lekker is. “Ok maar dan moeten jullie wel helpen om hem te maken hé,” lacht Bert. “Deal!” roepen mini en Piepke.

 

En zo gebeurde het de volgende week.

Na het werk gaan Bert en de muisjes niet naar huis maar ze gaan naar de pizzeria om een ‘echte Italiaanse’ pizza te eten. Mini en Piepke moeten wel verstopt blijven in de jaszakken van Bert natuurlijk. Want muizen zijn zeker niet welk in de pizzeria. Als er niemand kijkt, geeft Bert een stukje aan de muisjes. “Hmm, lekker,” fluisteren ze vanuit de jaszakken.

Als ze weer thuiskomen neemt Bert een briefje om op te schrijven wat ze geproefd hebben. “Mijn beste proevertjes, wat hebben jullie allemaal geproefd toen je pizza at?” lacht Bert. “De pizzabodem was krokant en er lag veel tomatensaus op,” zegt Mini fier zoals een echte proever. “Er lagen ook champignons op, kleine tomaatjes, vlees en kaas. En dat was heel lekker,” zegt Piepke terwijl ze aan haar mondje likt. “Wat denken jullie, gaan we volgende week maandag als de bakkerij gesloten is, pizza maken?” vroeg Bert aan zijn kleine vriendjes. “Ja, super, afgesproken!” roepen de muisjes.

Het is maandag, vandaag is de bakkerij gesloten omdat het rustdag is. Maar rusten gaan Bert en de muisjes niet doen.  Ze gaan echte pizza bakken. Om te beginnen zet Bert alles klaar wat ze nodig hebben om het deeg te maken: bloem, zout, gist, water en olie. Dat is natuurlijk een werk voor Bert de bakker. Om de pizza te beleggen hebben ze ook nog veel nodig: tomaten, tomatensaus, hesp, champignons, kaas en kruiden. De muisjes helpen waar ze kunnen. Champignons snijden kunnen ze goed. De andere werkjes zijn nogal moeilijk om te doen met hun kleine pootjes. Ze mogen proeven van de tomatensaus. “Heel lekker,” zeggen de muisjes met hun rode snoet. Als de pizza’s klaar zijn schuift Bertje ze in de oven. Na 15 minuten loopt de keukenwekker af. De pizza’s zijn klaar. “Oh ze ruiken superlekker. Mogen we al proeven?” vragen de muisjes ongeduldig. Maar ze moeten nog eventjes wachten want de pizza is nog veel te warm. Ondertussen dekt Bertje de tafel. Hij verdeelt de pizza. Mini en Piepke krijgen elk een groot stuk en de rest is voor Bert. Dan is het heel stil. Ze zijn alle drie echt aan het genieten van de superlekkere zelfgemaakte pizza. “Die is toch veel lekkerder dan die pizza uit de diepvries hé muisjes?” vraagt Bert. “Zeker, hij is fantastisch, super, formidabel lekker,” brabbelen Mini en Piepke met hun mondje nog vol pizza.

Bertje wil de klanten van de bakkerij ook van zijn zelfgemaakte pizza laten proeven. Na enkele dagen staat er een bordje in de bakkerij ‘Nu ook zelfgemaakte pizza te koop.’

En het is een groot succes. Bertje maakt nu elke maandag verse pizza. De muisjes mogen ook helpen maar dat mag niemand weten. Dat is nog altijd het grote geheim van Bertje bakker.

Eén gedachte over “Bertje pizzabakker”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *