Twee dikke vrienden

“Wij zijn twee vrienden, jij en ik. Twee dikke vrienden, jij en ik. We blijven altijd bij elkaar al worden we meer dan honderd jaar. We blijven vrienden ja, jij en ik,” klinkt het in het grote bos. Het begint al te schemeren en Meneer uil en de bonte specht zingen een heel leuk liedje samen. Het zijn de beste vrienden. En elke avond voor het feestje op de open plek komen ze samen voor een gezellig onderonsje. Meneer uil is dan al wakker en de bonte specht komt een beetje vroeger dan Krisje krekel en de andere dieren.

“Twee dikke vrienden” verder lezen

Babbielle 2 jaar

Illustratie Pieter Saegeman

1 november 2017 … www.babbielle.be  zag het licht

Ideeën, woorden, zinnen, liedjes en soms ook een gedicht.

Verschillende personages in verhalen voor kinderen groot en klein.

Krisje Krekel en zijn vrienden in het grote bos gaven het startsein.

Bertje bakker leerde ons broodjes, speculaas, taarten, smoutebollen en pizza maken.

Zijn kleine vriendjes Mini en Piepke mogen alles proeven en laten het zich smaken.

Ook bij Lars en Lies, mama, papa, oma, opa en hondje Hector mogen we binnen gluren.

Ze nemen ons mee naar de zoo, de zee, naar school en beleven heel wat avonturen.

En het is echt, het is geen droom de oude babbelboom daar aan de rand van het grote bos.

Hij kent de mooiste verhalen en vertelt ze aan iedereen die zit op het stronkje bedekt met mos.

En in een grote tuin wonen Kobe, Pol en Pedro met hun beste vriend Bartholomeus bij.

En elke avond aan de vijver klinkt een lied, want de vrolijke vrienden dat zijn zij.

Edison ezel, Kootje konijn en Valeir de vogelverschrikker kregen ook een plaatsje.

Wil je daar wat meer over weten dan moet je met hen mee op reis en haast je.

In de prachtige onderwaterwereld leerden we Zora en Zita de zeemeerminnen kennen.

Samen met de zeedieren en koning Zebedeus gaan we de grote diepe zee verkennen.

En kom je de poesjes Pico en Pablo tegen, dan heb je geluk, want da’s een buitenkans.

Elke avond voor ze gaan slapen dansen ze samen de grappige poezendans.

En in het grote babbelboek zijn vaak de letters en de kleuren zoek en da’s zo raar…

Doe hem open, toe en schudden maar… het verhaal is klaar, echt waar!

En wie is klein, lief, sluw, heeft een dikke staart en een zachte rosse vacht?

Het is Vico vos en samen met zijn broertjes gaat hij elke dag op jacht.

En wie doet het langzaamaan en heeft geen pootjes om op te staan?

En gaat niet vlug met dat huisje op zijn rug? Slowie slak dat is zijn naam.

En nu twee jaar en 125 verhaaltjes later ben ik trots en heel dankbaar.

Voor alle kindertekeningen en foto’s die de verhalen sieren, echt waar!

Komaan, Kraakje!

In het grote bos klinkt een vrolijk deuntje. Het is Krisje krekel die de dieren wekt door op zijn viool te spelen. Zoals elke morgen komen Krisje krekel en zijn vrienden samen op de open plek in het bos om elkaar een goeiemorgen te wensen. Kraakje de eekhoorn is als eerste op post. Het zijn drukke dagen voor hem. Het legt zijn wintervoorraad aan en zoekt nootjes die hij begraaft en paddenstoelen om te drogen. Even later komt Prikkebol de egel tevoorschijn. Hij sliep vannacht onder een stapeltje afgevallen bladeren waarvan er nog enkele op zijn stekels hangen. Omdat de nachten al koud zijn, kruipen de konijntjes al dieper in hun holletjes en duurt het langer voor zij op post zijn. Meneer uil gaat hoog in de boom zitten en wenst de vrienden een fijne dag. Het is voor hem tijd om te gaan slapen. “Wacht even, meneer Uil!” roept Kraakje, ”ik wil jullie allemaal nog iets vertellen.”

“Komaan, Kraakje!” verder lezen

Het eenzame blaadje

Foto Berrnine Deramoudt

Sebastian gaat vandaag een bezoekje brengen aan de grote babbelboom. Omdat het een prachtige herfstdag is, maakt hij eerst een stevige wandeling in het bos. Hij heeft zijn laarzen aangetrokken. Op de grond ligt een prachtig gekleurd tapijt van afgevallen bladeren. De voorbije dagen was er veel wind en hebben de bomen veel bladeren moeten loslaten.

“Het eenzame blaadje” verder lezen

Volg me maar…

Lees eerst het verhaaltje “op zoek

Edison, Valeir en Kootje hebben de hele dag gewandeld. Ze willen zo vlug mogelijk aankomen bij hun vrienden, de alpaca’s, om daar de koude nachten weer door te brengen. Kootje en Valeir hebben vaak op de rug van Edison gezeten. Die stapt zo snel… zijn vrienden kunnen hem echt niet volgen. Voor vanavond zullen ze wel nog een andere plaats moeten zoeken want ze zijn er nog lang niet. “Komaan, het laatste eindje moeten jullie zelf stappen want mijn rug wordt al een beetje moe,” lacht Edison. “Ok,” roept Kootje en springt naar beneden. Edison stapt goed door en Kootje huppelt vrolijk mee.”Hé, niet zo vlug, ik heb maar slappe beentjes hé,” zucht Valeir.

“Volg me maar…” verder lezen

Is er iemand thuis?

In de tuin waar Bartholomeus bij en zijn vrienden wonen is er de laatste twee weken heel wat veranderd. De herfst is in het land en dat kan je heel goed zien. De bomen kleuren bruin, rood en geel. En als de wind hard waait, dwarrelen de blaadjes met tientallen naar beneden.  Het wordt ook kouder en de dagen worden korter. Elke morgen zijn het gras, de planten en de bloemen nat van de dauw. ‘s Nachts zoeken de dieren een warme plaats om te slapen. En als het nog kouder en winter zal worden, zal dat hun plaatsje worden om de winter door te brengen. Pedro de pony blijft nu vaker in zijn warme stal. Pol de mol blijft langer onder grond en komt alleen een kijkje nemen als de zon schijnt. Kobe zie je ook alleen maar op het waterlelieblad zitten als de zon er is. Anders zit hij aan de rand van de vijver, verstopt onder een dekentje van bladeren. En Bartholomeus bij kruipt als het koud is, in een klein gaatje in de grond. Maar vandaag is de zon nog van de partij en Bartholomeus vliegt rond in de grote tuin.

“Is er iemand thuis?” verder lezen

Wie niet weg is, is gezien

Op een zonnige dag in september is Lander op wandel in het bos. Onder zijn arm draagt hij zijn tekenblok en zijn doos met kleurpotloden. Hij wandelt tot aan de rand van het bos waar de babbelboom staat. Hij gaat zitten op het stronkje met mos. Lander komt daar vaak om te tekenen. “Het is hier zo rustig en straks als het een beetje donker wordt, maak ik de babbelboom wakker en dan kunnen we vertellen,” denkt Lander. Een tijdje later begint het al te schemeren en Lander zegt de spreuk:

Biebbele babbele boe

 Oren open en mondjes toe.

 Het is geen grap, het is geen droom,

 Luister naar de Babbelboom.

 Letters, woorden, zinnen,

 Laten we beginnen.’

Langzaam wordt de boom wakker en zegt: “Dag Lander, ik ben blij dat je op bezoek komt. Wat heb je daar bij?” Lander laat zijn tekenblok en zijn kleurpotloden zien.”Heb jij dat allemaal getekend?“ vraagt de babbelboom, ”jij bent een echte kunstenaar.” Lander wordt een beetje verlegen.”Ik doe mijn best. Ik zit hier al een tijdje en kijk… dit is mijn laatste tekening,” zegt Lander fier, ”weet jij wat dat is?” Lander toont zijn tekening.

“Wie niet weg is, is gezien” verder lezen

Kabouter Kas

Het is tijd voor een verhaaltje uit het grote babbelboek. Ga even zitten en zeg de toverspreuk dan komt het verhaaltje, het wordt heel leuk.

‘In het grote babbelboek

zijn de letters en de kleuren zoek.

Open, toe en schudden maar…

Het verhaal is klaar, echt waar!’

Er was eens een klein lief kaboutertje. Zijn naam was Kas. Samen met mama en papa kabouter woonde hij in een gezellig bos. Nee, ze woonden niet in een paddenstoel maar in de stam van een holle boom. Daar hadden ze een gezellig huisje van gemaakt. Net groot genoeg voor hun drietjes. Er woonden ook heel veel dieren in bos. Maar er woonde maar één kabouterfamilie. En dat vond Kas helemaal niet leuk. Hij wilde vriendjes om mee te spelen…

“Misschien willen de kleine dieren wel vriendjes met je worden,” zei mama kabouter op een dag, ”je kan het altijd eens vragen.” En Kas trok het bos in, op zoek naar vriendjes.

“Kabouter Kas” verder lezen

De kombimachine

“Amai, nu hebben we toch wel een heel moeilijke taak gekregen,” zucht Lars als hij thuiskomt van school. “Ja, Lars, je zit nu al in het vierde leerjaar en dan worden de lessen en de taken wat moeilijker,” zegt papa. “Wat is die moeilijke taak dan?” wil mama weten.

“De kombimachine” verder lezen