Er is er 1 jarig…

In de diepe zee waar Zora en Zita, de zeemeerminnen wonen, klinkt er deze morgen een prachtig lied.https://www.youtube.com/watch?v=etxDUI8ecAw Het is feest want Zora is jarig vandaag. Ze wordt 7 jaar. Koning Zebedeus, koningin Zafira en Zita,  hebben Zora gewekt met een verjaardagslied. “Hé, Zora is jarig!” schrikt  Otto octopus, ”dan moet ik nog een cadeautje zoeken.” Hij was het helemaal vergeten. Otto woont dicht bij het kasteel van koning Zebedeus en zijn gezin. Bij het horen van het verjaardagslied schrok hij toch wel even. “Ik heb een probleem,” zucht Otto, ”ik heb nog geen cadeau voor Zora. En ik denk dat mijn kleine vrienden het ook allemaal vergeten zijn. Ramp, ramp, grote ramp.” Maar zoals altijd zal de slimme Octopus het probleem vlug oplossen. Met zijn acht armen kruipt hij zo snel als hij kan over de bodem van de zee op zoek naar zijn kleine vrienden.

“Er is er 1 jarig…” verder lezen

Elfje Twaalfje

Foto Willie de Vries

Het is nacht in het grote dierenbos waar Krisje Krekel en zijn vrienden wonen. De maan schijnt door de bomen en verlicht de donkere nacht. Het is volle maan en hierdoor zijn de nachtdieren heel onrustig. De das loopt voortdurend heen en weer, op zoek naar eten. De nachtvlinders trillen zenuwachtig met hun vleugels op en neer om het warm te krijgen. Ook de vos is op pad, op zoek naar een lekker hapje en enkele vleermuisjes vliegen van de ene boom naar de andere. De sluwe vos loert vanachter een boom en daarom kruipen de bosmuisjes en de konijntjes vlug weg in hun holletje. Het belooft een onrustige nacht te worden…

“Elfje Twaalfje” verder lezen

Het allermooiste vogeltje

Lees eerst gevederde vriendjes

De eindejaarsfeesten zijn weer voorbij en de ouders van Lies en Lars zijn terug aan het werk. Daarom logeren de kids enkele dagen bij oma en opa want voor hen is het nog vakantie. Vanuit de keuken, waar ze met hun vieren aan de ontbijttafel zitten, zien ze ‘de gevederde vriendjes’ van opa die komen smullen van al het lekkers dat in de notenboom hangt en in de voederhuisjes ligt.

“Het allermooiste vogeltje” verder lezen

Heel lang geleden…

Op de kamer van Lars staan veel boeken op de boekenplank. Elke avond voor het slapengaan kiest hij er één uit en kruipt er mee in bed. Als mama hem ’s morgens komt wekken, vindt ze Lars vaak met een open boek op zijn buik. Maar vandaag vindt ze geen boek en… ook geen Lars. Lars ligt niet in zijn bed….

“Heel lang geleden…” verder lezen

Kerst bij Snorreke…

Het is tijd voor een verhaaltje uit het grote babbelboek. Ga even zitten en zeg de toverspreuk dan komt het verhaaltje, het wordt heel leuk.

‘In het grote babbelboek

zijn de letters en de kleuren zoek.

Open, toe en schudden maar…

Het verhaal is klaar, echt waar!’

Illustratie Desirée De Bruyn (@Diary of a mouse)

Piep, piep, hallo! Ik ben Snorreke de muis. Samen met mama muis woon ik in een muizenhuisje onder de grond. Ik heb een lange staart en grote oren waarmee ik heel goed kan horen. Fiona vos is mijn beste vriendinnetje en samen beleven we heel wat avonturen.

Het is bijna kerstmis en dat vinden we de leukste en gezelligste tijd van het jaar. Vandaag gaan we alles mooi versieren… Binnen in ons huisje en buiten aan ons huisje.

“Kerst bij Snorreke…” verder lezen

Lekker warm

Lees ook de verhaaltjes op zoek, sneeuwpret, volg me maar.

“Wat zal ik blij zijn om onze vrienden de alpaca’s terug te zien,” zucht Edison. “Ik ook,” bibbert Valeir, “dan hebben we weer een lekker warm plaatsje om te slapen tijdens de koude nachten.” Edison, Valeir en Kootje zijn al een hele tijd op weg naar de boerderij waar Mike en Spike de alpaca’s wonen. Tijdens hun tocht naar hun twee wollige vrienden hebben ze tijdens de koudste nachten geslapen in allerlei schapenstallen waar het ook wel warm was. Maar toch niet zo warm als bij Mike en Spike. “We zijn er bijna,” lacht Valeir die in de verte de boerderij al ziet staan. “Kom,” zegt Edison tegen zijn vrienden, ”spring maar op mijn rug dan zetten ze we het op een loopje voor het laatste stukje van onze tocht.” Valeir en Kootje gieren het uit van de pret. Edison loopt zo vlug dat de vrienden voortdurend tegen elkaar schuiven op de gladde rug van Edison.

“Lekker warm” verder lezen

Het huis van de Sint

Het is tijd voor een verhaaltje uit het grote babbelboek. Ga even zitten en zeg de toverspreuk dan komt het verhaaltje, het wordt heel leuk.

‘In het grote babbelboek

zijn de letters en de kleuren zoek.

Open, toe en schudden maar…

Het verhaal is klaar, echt waar!’

Vervolg op een beetje bang

foto Kim De Munter

Vandaag is Nimke terug op bezoek bij oma…

“Oh oma, wat is het hier mooi!” roept Nimke. Aan de kast hangt een slinger die oma zelf gehaakt heeft. “Ik weet wat er allemaal opstaat: de mijter van de Sint, een cadeautje, een wortel voor het paard, nog een cadeautje en een pietenmuts,” zegt Nimke fier. “Prima en heb je al gezien wat er op de kast staat,” vraagt oma. “Een Zwarte Piet, Sinterklaas en ‘slecht weer vandaag’, het paard van de Sint,” lacht Nimke. “Wat weet jij dat allemaal goed, bravo,” zegt oma terwijl ze in haar handen klapt. “Mag ik met de popjes spelen?” vraagt Nimke. “Natuurlijk,” lacht oma, ”neem ze maar.”

“Het huis van de Sint” verder lezen

Een beetje bang

Het is tijd voor een verhaaltje uit het grote babbelboek. Ga even zitten en zeg de toverspreuk dan komt het verhaaltje, het wordt heel leuk.

‘In het grote babbelboek

zijn de letters en de kleuren zoek.

Open, toe en schudden maar…

Het verhaal is klaar, echt waar!’

Foto Carina Verhaegen

“Kijk eens oma,” roept Nimke, ”ik heb een tattoo op mijn arm!” Oma schrikt. “Een tattoo? Waar komt die vandaan?” vraagt ze verwonderd. “Da’s wel geen echte hé, als ik bij mama in bad ga, zal ze er vlug weer afgaan,” lacht Nimke, ”en er staat ‘I love Sint’ op.”  Oma fronst haar wenkbrauwen. “Ah dan is het goed. Waar komt die tattoo nu vandaan?” vraagt oma. “Ik heb die van Zwarte Piet gekregen. Toen we terug naar huis vertrokken van ons bezoek aan de Sint heeft één van de Zwarte pieten die aan mijn gegeven. Jij hebt dan een foto genomen oma, weet je dat niet meer?” vraagt Nimke. Oma heeft veel foto’s getrokken van Nimke, de Sint en zijn pieten.

“Een beetje bang” verder lezen

Koning Slak

Illustratie Luka Veenstra

“Brrrrrr, wat was het koud vannacht,” bibbert Slowie slak, “het wordt stilaan tijd om aan mijn winterslaap te beginnen.”  Slowie is een huisjesslak. Gemakkelijk als je je huisje altijd bij hebt. Als het heel koud wordt kruipt hij erin, maakt hij zijn huisje dicht met slijm en begint hij aan zijn winterslaap. Maar toen hij deze morgen wakker werd, scheen de zon en het gras was nat van de dauw. “Heerlijk weertje,” zei Slowie en besloot nog even te wachten en te genieten van de zon en het natte gras.

“Koning Slak” verder lezen

Twee dikke vrienden

“Wij zijn twee vrienden, jij en ik. Twee dikke vrienden, jij en ik. We blijven altijd bij elkaar al worden we meer dan honderd jaar. We blijven vrienden ja, jij en ik,” klinkt het in het grote bos. Het begint al te schemeren en Meneer uil en de bonte specht zingen een heel leuk liedje samen. Het zijn de beste vrienden. En elke avond voor het feestje op de open plek komen ze samen voor een gezellig onderonsje. Meneer uil is dan al wakker en de bonte specht komt een beetje vroeger dan Krisje krekel en de andere dieren.

“Twee dikke vrienden” verder lezen