Dinoweetjes…

Foto Janel van Dalfzen

“ZOEF! ZOEF! ZOEF!” roept Luka terwijl hij zijn pterodactylus laat rondvliegen tussen de takken van een oude boom. Hij stapt van de ene grote tak naar de andere. De pterodactylos is één van Luka’s dinosaurussen. Hij heeft er heel veel en weet er alles over. Overal waar hij gaat neemt hij er enkele mee.

“Dinoweetjes…” verder lezen

Er is plaats genoeg…

Edison, Valeir en Kootje zijn nu al enkele maanden op de boerderij van boer Tijs.

Lees eerst geen-ruzie-meer

 Mama ezel vindt het fantastisch dat haar zoon weer thuis is. Maar ze weet ook dat haar ‘ontdekkingsreiziger’, zoals ze Edison noemde toen hij nog klein was, binnenkort de boerderij weer zal verlaten. Er zijn nog zo veel plaatsen te ontdekken en nog zo veel avonturen te beleven…

“Er is plaats genoeg…” verder lezen

Kids in space!

Het is tijd voor een verhaaltje uit het grote babbelboek. Ga even zitten en zeg de toverspreuk dan komt het verhaaltje, het wordt heel leuk.

‘In het grote babbelboek

zijn de letters en de kleuren zoek.

Open, toe en schudden maar…

Het verhaal is klaar, echt waar!’

Foto Suzanne Vermeer-Stoop

Twee zusjes, Rive en Lulu, zijn met mama, papa en broertje Noé een dagje aan zee. Ze hebben genoten van de zee en het strand. Zandkastelen maken met papa, varen in een rubberbootje, vliegeren, pootjebaden en schelpjes zoeken. Aan zee is zo veel te doen… Een blauwe lucht en een prachtige zon zorgden voor een fantastische dag. “Wordt de zon nooit moe?” vraagt Lulu aan haar grote zus als ze met z’n drietjes zitten te kijken naar de golven van de zee.  “Straks gaat ze slapen. Dan verdwijnt de zon in de zee. Dat noemen ze zonsondergang,” vertelt Rive.

“Kids in space!” verder lezen

Heel lang geleden…

Het is tijd voor een verhaaltje uit het grote babbelboek. Ga even zitten en zeg de toverspreuk dan komt het verhaaltje, het wordt heel leuk.

‘In het grote babbelboek

zijn de letters en de kleuren zoek.

Open, toe en schudden maar…

Het verhaal is klaar, echt waar!’

Illustratie Desirée De Bruyn (Diary of a mouse)

Heel lang geleden, in een land hier ver vandaan, woonden een man en een vrouw. Ze heetten Jozef en Maria. Jozef was een timmerman. Maria was huisvrouw. Ze waren heel gelukkig toen ze wisten dat Maria zwanger was. Ze wisten dat het een bijzonder kindje zou zijn. Een engel had hun verteld dat het vrede zou brengen voor alle mensen. Hij vertelde ook dat het een jongen zou zijn en dat ze hem Jezus moesten noemen.

“Heel lang geleden…” verder lezen

Geen uitstapjes meer…

Foto Kim De Munter

“Brrrr,” bibbert Slowie slak als hij ’s morgens zijn kopje naar buiten steekt. “Binnenkort is het weer tijd voor mijn winterslaap want de nachten worden ook al koud,” denkt hij. Maar vandaag gaat hij nog even genieten van een zonnige dag in de tuin. Hij glijdt over het gras dat lekker nat is van de dauw. Zo heeft Slowie het graag. “Pffff,” zucht hij, ”ik ben eigenlijk wel een beetje uitgekeken op de tuin. Elke boom, elke struik… ik ken echt wel ieder hoekje en elk plaatsje. Misschien is het wel tijd om eens een uitstapje te doen….

“Geen uitstapjes meer…” verder lezen

Kabouters bestaan echt!

Het bos waar de oude babbelboom staat is in de herfst op zijn mooiste, zeker als de zon schijnt. Daarom besluit ik om een lange herfstwandeling te maken en te genieten van de prachtige herfstkleuren. De paadjes liggen bedekt met een kleurrijk tapijt van afgevallen bladeren. Terwijl ik ze hoor kraken onder mijn voeten zie ik een eekhoorntje springen van tak naar tak en van boom naar boom.

“Kabouters bestaan echt!” verder lezen

Fantastische hulpjes

Het is tijd voor een verhaaltje uit het grote babbelboek. Ga even zitten en zeg de toverspreuk dan komt het verhaaltje, het wordt heel leuk.

‘In het grote babbelboek

zijn de letters en de kleuren zoek.

Open, toe en schudden maar…

Het verhaal is klaar, echt waar!’

Illustratie Désiréé De Bruyn

Piep, piep, hallo! Ik ben Snorreke de muis. Samen met mama muis woon ik in een muizenhuisje onder de grond. Ik heb een lange staart en grote oren waarmee ik heel goed kan horen. Samen met Fiona vos beleef ik de spannendste avonturen. Kijk je mee?

Illustratie Désiréé De Bruyn

“Ik zet vanavond mijn schoentje klaar. Misschien komt de Sint dan op bezoek!” zegt Snorreke. “Oh, ja spannend, ik ga dat ook doen!” juicht Fiona. De vriendjes spelen dat ze zelf Sint en Piet zijn. Snorreke heeft een mijter op zijn kopje en in zijn hand houdt hij een staf vast. Fiona is Piet en draagt de zware zak vol cadeautjes.” Zouden Sint en Piet cadeautjes voor ons hebben?” vraagt Fiona. “Dat zullen we morgen zien,” lacht Snorreke.

“Fantastische hulpjes” verder lezen

Dag kleine vriend…

Het is al een tijdje herfst in het grote dierenbos waar Krisje Krekel en zijn vrienden wonen. De paadjes liggen al bedekt met gekleurde bladeren die de wind van de bomen blies. En hier en daar steken de eerste paddenstoelen hun kopjes op. Als je heel stil bent, hoor je af en toe de eikeltjes op de grond vallen. En in de verte klinkt, zoals elke dag, het vrolijke deuntje dat Krisje speelt op zijn viool om de andere dieren te wekken. Ze komen samen op de open plek om elkaar een goeiemorgen en een prettige dag toe te wensen. Kraakje de eekhoorn is vandaag als eerste op post. Het is weer de tijd van het jaar om te beginnen aan zijn wintervoorraad. Nootjes zoeken en begraven en paddenstoelen laten drogen. Een groot werk waar hij elke dag vroeg aan begint…

“Dag kleine vriend…” verder lezen

Supermuis!

Het is tijd voor een verhaaltje uit het grote babbelboek. Ga even zitten en zeg de toverspreuk dan komt het verhaaltje, het wordt heel leuk.

‘In het grote babbelboek

zijn de letters en de kleuren zoek.

Open, toe en schudden maar…

Het verhaal is klaar, echt waar!’

Foto Marleen van Eijk

In mijn huis, woonde eens een hele dikke muis.

Het was schrikken toen ik haar voor de eerste keer zag.

Maar zo een klein lief muisje, geen probleem… dat mag.

“Piep, piep, piep, piep, hallo,” zei ze op een keer.

Als het mag kom ik binnenkort nog eens weer.

Ze waggelde en waggelde weg naar het kleine muizenhol.

Ze kon bijna niet naar binnen want haar buikje stond zo bol.

Ik wachtte en wachtte, waar zou die muis toch zijn?

En enkele dagen later, wat was dat leuk, echt superfijn.

Ze kwam weer op bezoek maar niet meer alleen.

Het was een hele familie muis die daar verscheen.

Mama, Max, Marie, Miel en Mies dat waren ze allemaal.

En dat was het begin van een spannend muizenverhaal…

“Supermuis!” verder lezen

Het is weer voorbij…

Foto Katrien Timmermans

Woef, woef, kiekeboe! Dag allemaal! Hier ben ik weer met een nieuw verhaal…

Jammer, maar het is weer voorbij die mooie zomer. Hihi, dat is een liedje dat ik baasje Katrien gisteren hoorde zingen. Het ging zo…

’t Is weer voorbij die mooie zomer.

Die zomer die begon zowat in mei.

Ah, je dacht dat er geen einde aan kon komen.

Maar voor je ’t weet is heel die zomer al heel lang voorbij…

Het was wel een mooi liedje maar ik begreep er weer niet zo veel van. Ik hield mijn kopje schuin om te zeggen, ”baasje leg het eens uit.” Baasje Katrien had het direct begrepen. “Ja Selah, in de zomer waren de meisjes Fran en Kaat veel thuis en zijn we veel naar Samrée geweest. Maar nu zijn ze weer naar school en wordt het buiten al wat frisser. De zon gaat vroeger onder en de meisjes gaan nu vroeger slapen dan in de vakantie.”  Woef, woef, ik denk dat ik het begrijp.

Dus in de zomer, zoals ze dat noemen, heb ik weer heel wat avonturen beleefd. Even nadenken…

“Het is weer voorbij…” verder lezen