Fijn om een springbok te zijn

Tijdens een wandeling door het bos komt Lander voorbij de Babbelboom. Lander wil even rusten en zet zich neer op het stronkje met mos en zegt de toverspreuk:

Zelfportret Lander Loots

‘Biebbele babbele boe

 Oren open en mondjes toe.

 Het is geen grap, het is geen droom,

 Luister naar de Babbelboom.

 Letters, woorden, zinnen,

 Laten we beginnen.’

Langzaam wordt de boom wakker en zegt: “Dag Lander, blij dat ik je nog eens zie. Het is wel lang geleden hé? Ben je op reis geweest misschien?” Lander staat recht, gaat heel dicht bij de babbelboom staan en zegt heel fier: “Ja, ik ben op kamp geweest met de scouts en ik heb daar mijn totem gekregen!” De babbelboom fronst zijn gerimpeld voorhoofd. “Scouts, ja die ken ik. Er komen soms groepen scouts hier in het grote bos spelen. Maar totem… dat moet je me toch eens uitleggen Lander want dat ken ik niet,” zei de babbelboom nieuwsgierig. “Moet ik je nu een verhaaltje vertellen?” vraagt Lander. “Ja da’s ook eens leuk hé,” lacht de boom, ”ik kan goed vertellen maar ik kan ook heel goed luisteren.”

“Fijn om een springbok te zijn” verder lezen

Joepie, het regent!

Foto Carina Verhaegen

Slowie slak steekt zijn kopje naar buiten en kijkt naar de lucht. “Het wordt een mooie dag vandaag. Ik zie grijze wolken. Straks zal het regenen. Prima weer om op stap te gaan,” zegt hij blij. Als de zon schijnt, zie je Slowie niet. Dan blijft hij in zijn huisje zitten. Dat huisje draagt hij altijd mee op zijn rug want Slowie is een huisjesslak. Hij houdt niet van de zon. De zon maakt hem droog en ziek. En als het regent, kan Slowie beter glijden over de natte grond en kan hij overal naartoe.

“Joepie, het regent!” verder lezen

Naar buiten…

Vandaag is het poetsdag in het huis waar Pico en Pablo wonen. Pablo is bang van de stofzuiger en verstopt zich onder de grote zetel. Na het stofzuigen wordt de grote mat opgerold. Daarop zat Pico al een tijdje te wachten. Hij kruipt in de grote rol… en langs de andere komt hij eruit. “Kiekeboe!” Omdat ze eigenlijk toch wel in weg lopen van hun baasjes mogen ze vandaag voor de eerste keer naar buiten. Pico en Pablo zijn nu groot genoeg om de buitenwereld te ontdekken.

“Naar buiten…” verder lezen

Qai en Jack

Het is tijd voor een verhaaltje uit het grote babbelboek. Ga even zitten en zeg de toverspreuk dan komt het verhaaltje, het wordt heel leuk.

‘In het grote babbelboek

zijn de letters en de kleuren zoek.

Open, toe en schudden maar…

Het verhaal is klaar, echt waar!’

Foto Gina Heynze

Qai en Jack zijn de beste vrienden. Ze wonen in hetzelfde huis en hebben dezelfde baasjes. Samen beleven ze allerlei avonturen.

“Qai en Jack” verder lezen

Een druppel met een kleurtje

In het grote bos waar de babbelboom staat, heeft het vannacht heel hard geregend. Overal liggen plassen en de bladeren van de bomen zijn kletsnat. De babbelboom vindt dit zalig want dan ruikt het altijd heerlijk in het bos. Maar na een tijdje piepen de eerste zonnestralen door de bomen en droogt de zon de regendruppels weer op.

Pieter heeft zijn laarzen aangedaan om een wandeling te maken in het bos. Hij springt graag in de plassen. Af en toe neemt hij er ook een kijkje in en zwaait naar zijn spiegelbeeld. Pieter komt voorbij de babbelboom. Omdat het mos op het bankje nog nat is van de regen, blijft hij rechtstaan om de boom wakker te maken. Pieter zegt de toverspreuk.

‘Biebbele babbele boe

 Oren open en mondjes toe.

 Het is geen grap, het is geen droom,

 Luister naar de Babbelboom.

 Letters, woorden, zinnen,

 Laten we beginnen.’

Langzaam wordt de boom wakker en zegt: “Dag Pieter, ik ben blij dat je op bezoek komt. Kan ik je plezieren met een verhaaltje? En waarover mag het verhaaltje gaan?”  “Ja, heel graag,” antwoord Pieter. Hij voelt nog eens aan het mos en dat is ondertussen opgedroogd. Toen Pieter ging zitten voelde hij een druppel op zijn neus. “Oeps sorry,” zegt de babbelboom, ”er liggen nog wat druppels op mijn bladeren.” Pieter wrijft aan zijn neus. “Da’s nie erg hoor,” lacht hij, ”ken jij misschien een verhaaltje over een druppel?” De babbelboom denkt even na… ”Ja hoor, dat ken ik zeker, een heel mooi verhaal. Luister maar…”           

“Een druppel met een kleurtje” verder lezen

Mama waar ben je?

Het is tijd voor een verhaaltje uit het grote babbelboek. Ga even zitten en zeg de toverspreuk dan komt het verhaaltje, het wordt heel leuk.

‘In het grote babbelboek

zijn de letters en de kleuren zoek.

Open, toe en schudden maar…

Het verhaal is klaar, echt waar!’

Foto Bernine Deramoudt – Illustratie Sebastian Wolf

Zie je die prachtige boerderij? Daar wonen heel veel dieren. Je vindt ze in de stallen, in de weide en in de vijver. In de weide grazen de koeien, de paarden en de schapen. In de stallen knorren de varkens en spelen de poezen met de muisjes. Achter de stallen staat er ook konijnenhok en een kippenhok waar de kippen kakelen en de haan elke morgen iedereen wekt met zijn luid gekraai. En dan is er nog de fiere pauw die graag zijn prachtige veren laat zien.

“Mama waar ben je?” verder lezen

Vliegles…

Toen ik een tijdje geleden door het grote bos wandelde hoorde ik een luid geklop. Vanwaar kwam dat geluid en wie maakte het? De babbelboom die aan de rand van het bos staat zou het wel weten en Ik wandelde naar hem toe. Ik zette me neer op het stronkje met mos en zei de toverspreuk:

‘Biebbele babbele boe

 Oren open en mondjes toe.

 Het is geen grap, het is geen droom,

 Luister naar de Babbelboom.

 Letters, woorden, zinnen,

 Laten we beginnen.’

Langzaam werd de boom wakker en zei: “Dag Hilde, ik ben blij dat je op bezoek komt. Kan ik je plezieren met een verhaaltje?” Ik wilde graag een verhaaltje horen maar eerst wilde weten wat ik gehoord had. “Kan jij me vertellen wat dat luid geklop is dat ik al een paar dagen hoor,” vroeg ik nieuwsgierig. De babbelboom dacht even na… ”ah dat, dat zijn de spechten die hun nest uithakken.” Ik begreep het niet goed maar de babbelboom legde het uit …

“Vliegles…” verder lezen

Een piepkleine muis…

“Ik heb zo slecht geslapen,” zucht Pedro de pony. Vannacht werd hij voortdurend wakker door een ritselend geluid in de hoek van zijn stal. Het was te donker om iets te zien. Nu het weer licht is, gaat hij op zoek. Hij spits zijn oren… Maar hij hoort niets. “Heb ik het dan gedroomd?” vraagt hij zich af.

“Een piepkleine muis…” verder lezen

Alarm! Alarm!

Lees eerst ‘in de diepe zee

Illustratie Pieter Saegeman

Net als in onze wereld zijn er in de onderwaterwereld heel veel landen. Zora en Zita wonen in het prachtige land Zoda. De baas van Zoda is koning Zebedeus, de vader van Zora en Zita. Samen wonen ze in een prachtig kasteel dat op de bodem van de zee staat. Koning Zebedeus zorgt voor de kleine zeedieren en beschermt ze tegen allerlei gevaar. Vooral als er grote zeedieren op bezoek komen. Zora en Zita helpen koning Zebedeus heel goed om de kleintjes te beschermen.

“Alarm! Alarm!” verder lezen

Papa ooievaar

Dit is het vervolg op “Wat ben ik blij

Het is al een hele tijd geleden dat de vrienden in de grote tuin nog iets gehoord hebben van de grote ooievaar. Alle ooievaars kwamen terug naar het ooievaarsdorp en de grote ooievaar was weer samen met zijn vrouwtje. Als hun nest helemaal klaar was, heeft het vrouwtje haar eieren gelegd. Dat deden allemaal de ooievaarsvrouwtjes. En toen werd het rustig in het ooievaarsdorp. De broedtijd was begonnen. De mannetjes en de vrouwtjes wisselden elkaar af bij het broeden op de eieren. Dat duurt na al een maand. Maar nu breekt er een spannende tijd aan…

“Papa ooievaar” verder lezen